گلچین شعر حج صفحه 123

چو ز نور وحی در می‌ماندندباز نو سوگندها می‌خواندند

چون خدا سوگند را خوانده سپرکهی نهد اسپر ز کف پیکارگر

باز پیغمبر، به تکذیب صریح‌قد کذبتم گفت یا ایشان فصیح

چون پدید آمد که آن مسجد نبودخانه حیلت بُد و دام جهود

پس نبی فرمود کان را برکنیدمطرحه خاشاک و خاکستر کنید

صاحب مسجد، چو مسجد قلب بوددآنها بر دام ریزی، نیست جود

گوشت کاندر شست تو ماهی ریاست‌آن چنان لقمه، نه بخشش، نه سخاست

مسجد اهل قبا کان بد جمادآنچه کفو او بند، راهش نداد

پس حقایق را که اصل اصلهاست‌وآنکه آنجا فرقها و فصلهاست

نه حیاتش چون حیات او بودنه مماتش چون ممات او بود

برمحک زن کار خود، ای مرد کارتا نسازی مسجد اهل ضرار

بس، بران مسجد کنان تسخر زوی‌چون نظر کردی، تو خود زایشان بدی

اللَّه گفتن نیازمند عین لبّیک خداست

*** 159

آن یکی، اللَّه می‌گفتی شبی‌تا که شیرین گردد از ذکرش لبی

گفت شیطانش، خموش ای سخت روچند گوی آخر، ای بسیار گو

این همه اللَّه گوی از عتوخود یکی اللَّه را لبّیک گو

می‌نیاید یک جواب از پیش تخت‌چند اللَّه می‌زنی با روی سخت

او شکسته دل شد و بنهاد سردید در خواب او خضر را در حَضَر

گفت، همین از ذکر چون وامانده‌چون پشیمانی ازان کش خوانده

گفت، لبّیکم نمی‌آید جواب‌زان همی ترسم که باشم ردّ باب