گلچین شعر حج صفحه 125

کعبه را یکبار بیتی گفت یارگفت یا عبدی مرا هفتاد بار

کعبه هر شخص جداگانه

*** 743

کعبه جبرئیل و جانها سدره‌کعبه عبدالبطن شد سفره

قبله عارف بود نور وصال‌قبله عقل مفلسف شد خیال

قبله زاهد بود فیض نظرقبله طامع بود همیان زر

قبله عاشق حق آمد، ای پسرقبله باطل بلیس است ای پدر

قبله فرعون دنیا سر به سرقبله خربنده چه بود، کون خر

قبله ظاهر پرستان روی زن‌قبله باطن نشینان ذوالمنن

موجب اغراز کعبه

*** 743

کعبه را کش هر زمان عزی فزودآن زاخلاصات ابراهیم بود

سلطان ولد

سلطان ولد (623 ه. ق.- 712 ه. ق.) بهاءالدین احمد سلطان ولد فرزند بزرگ مولانا جلال الدین رومی عارف بزرگ و سراینده مثنوی معنوی است که در شهرلارنده در آسیای صغیر متولد شد و علوم طریقت و عرفان را نزد پدر و شمس الدین تبریزی و شیخ صلاح الدین زرکوب و حسام الدین چلپی آموخت و در این راه به مقام عالی رسید و جای پدر را در ارشاد گرفت. سلطان ولد شعر نیز می‌سرود و به زبان ترکی نیز آشنایی داشت. مثنوی ولدنامه از اوست.

*** 41

هیچ غیر حق نبیند در وجودبی سر و بی پا کند جانش سجود

سوی آن کعبه رَوَد کِش نیست جاقبله گاهش حق بود در التجا

در جهان محو، سَیرانش شودچون دهد یک جان دو صد جانش شود

*** 239

سیر خشکی را بُود پایان وحَدّسَیرِ دریا را نه حَدّست و نه عَدّ

راه را تا حق بود حَدّ بی گمان‌راه را در حق نه حدّ دان نه کران

ره تویی و مر ترا آخر بُودچون رسی در حقّ، خودی آنگه رَود

خود حجاب حق تویی، بگذر ز خودتا رسی بعد از گذشتن در احد

لیک راه وصل را نَبود کران‌دایماً باشی در آن بی خود روان

راه بعد از وصل آمد معتبرغیر آن راه ره نگوید باخبر

ور بگوید باشد از روی مَجاززآنکه نتوان طوف کردن بی حِجاز

هر که بی کعبه کند جایی طواف‌بهر لاغی باشد آن یا از گَزاف

پس یقین دان راه بَعدِ وصلِ هوست‌اولیا را راه اندر عَین اوست

«سَیر الی اللَّه» را بُود پایان و حدّ«سَیر فی اللَّه» را نه حدّ باشد نه عَدّ

اینچنین سَیری فَن آن بنده است‌کاو ز خود مرده ست و از حق زنده است

*** 264

جمله بی سویست آنجا سوی نیست‌شهر جان را خانه‌ها و کوی نیست

نقش اندر آب غیر آب نیست‌خوابشان را یَقظَه دان کآن خواب نیست

بلکه هست از یَقظَه بهتر خوابشان‌می‌رسد مقصود بی اسبانشان

صیدها گیرند بی این دست و پاصیدهای دلربای جان فزا