- مقدمه 1
- منصور حلاج 1
- فرخی سیستانی 9
- ناصر خسرو 14
- سنائی 27
- خاقانی 43
- عراقی 78
- سعدی 79
- مولانا جلال الدین محمد 83
- سلطان ولد 125
- شیخ محمود شبستری 129
- جامی 129
- مولانا ملاحسین کاشفی 133
- بدری کشمیری 135
- فیاض لاهیجی 137
- ناظم هروی 148
- فیض کاشانی 148
- همای شیرازی 155
- نیاز جوشقانی 155
- جیحون یزدی 164
- مهدی الهی قمشهای 176
- پروین اعتصامی 186
- امام خمینی (قَدَّس اللَّه سرّه) 189
- خوشدل 192
- امید مجد 211
- نمایه 228
- پی نوشت ها 250
مهدی الهی قمشهای
الهی قمشهای (1319 ه. ق.- 1393 ه. ق.) مهدی الهی قمشهای متخلص به الهی در قمشه (شهرضا) تولد یافت. بعد از پایان تحصیلات در دانشکده معقول و منقول و دانشسرای عالی به تدریس پرداخت. شرح رساله فارابی، رساله در علم کلی و امور عامه فلسفه، رساله در عشق، شرح خطبه حضرت علی (ع) دیوان اشعارش (حدود پنجهزار بیت) و ترجمه قرآن کریم از جمله آثارش بود.
*** 483
سفر حج عاشقان
رفتیم پی جانان در کوه و بیابانهاغافل ز غم هجران واسوده ز حرمانها
رفتیم زمشتاقی روزان و شبان تنهادر کوه و در و صحرا بر خار مغیلانها
از شوق حرم بودیم چون آهوئی صحرائیآواره و سرگردان در کوه و بیابانها
صحرا و بیابان دور سیاره به ره مهجورشد دیده و دل بی نور از بیم و غم جانها
آبادی و آب آنجا کم بود و خطر بسیارخار و خس جانفرسا جای گل و ریحانها
فریاد رفیقان بود تند و خشن ای فریاداز درد و غم و حسرت وز چاک گریبانها
من خسته و خونین دل دل در طلب منزلداد از من و آه از دل برخاست به دورانها
شب تیره و ره مغشوش تن خسته و جان پر جوشرهبر ز خطر مدهوش درمانده چو حیرانها
هم قافله بد غافل هم راهبر منزلشب تار و سفر مشکل وامانده تن و جانها
گم گشته دلیل راه کز رمل نبود آگاهدر پنج وششم از ماه ویلان به بیابانها