- مقدمه 1
- منصور حلاج 1
- فرخی سیستانی 9
- ناصر خسرو 14
- سنائی 27
- خاقانی 43
- عراقی 78
- سعدی 79
- مولانا جلال الدین محمد 83
- سلطان ولد 125
- شیخ محمود شبستری 129
- جامی 129
- مولانا ملاحسین کاشفی 133
- بدری کشمیری 135
- فیاض لاهیجی 137
- ناظم هروی 148
- فیض کاشانی 148
- همای شیرازی 155
- نیاز جوشقانی 155
- جیحون یزدی 164
- مهدی الهی قمشهای 176
- پروین اعتصامی 186
- امام خمینی (قَدَّس اللَّه سرّه) 189
- خوشدل 192
- امید مجد 211
- نمایه 228
- پی نوشت ها 250
کعبه دل
*** 478
کرد چون از امر خلاق جلیلکعبه را برپا به دست خود خلیل
پس به خود بالیده وبنمود افتخارکاین منم معمار بیت کردگار
بانی فرخنده بیت داورمهم خلیل اللَّه و هم پیغمبرم
حق پرستان را ولی بر حقمرهروان را رهنمای مطلقم
تا ابد پاینده بادا این مقامزانکه باشد قبله گاه خاص و عام
خانه امید مردان خداستملجاء درماندگان بینواست
مقصد و مقصود هر آزادهایستدستگیر هر ز پا افتاده ایست
باغ رضوان با صفایش بی صفاستآن صفا تا این صفا را فرقهاست
خوشتر از تسنیم و کوثر زمزمشفرش درگاه است عرش اعظمش
نی همین باشد مطاف خاکیانبلکه باشد قبله افلاکیان
از بنای بیت خلاق جهانجای دارد سر نهم برآسمان
چون خلیل اللَّه چنین اندیشه کردوحی آمد ز آن سمیع حی فرد
کای خلیل من دمی آهسته تربس کن از اینهای و هوی و کروفر
گو چه کردی جز بنای بیت گلهان مشو غافل ز آبادی دل
از بنای کعبه گل خوشدلی؟وز مقام کعبه دل غافلی؟
ای خلیل من سخن از گل مگواهل دل شو جز حدیث دل مگو
هین مزن دیگر زبیت گل منمبین که خود معمار بیت دل منم
چون تو فانی میشود این بیت گلآنچه را نبود فنا مائیم و دل
در دل بشکسته باشد خانهامگر شکستت دل ترا جانانهام
اهل صورت گر طواف گل کننداهل معنی طوف بیت دل کنند