- مقدمه 1
- منصور حلاج 1
- فرخی سیستانی 9
- ناصر خسرو 14
- سنائی 27
- خاقانی 43
- عراقی 78
- سعدی 79
- مولانا جلال الدین محمد 83
- سلطان ولد 125
- شیخ محمود شبستری 129
- جامی 129
- مولانا ملاحسین کاشفی 133
- بدری کشمیری 135
- فیاض لاهیجی 137
- ناظم هروی 148
- فیض کاشانی 148
- همای شیرازی 155
- نیاز جوشقانی 155
- جیحون یزدی 164
- مهدی الهی قمشهای 176
- پروین اعتصامی 186
- امام خمینی (قَدَّس اللَّه سرّه) 189
- خوشدل 192
- امید مجد 211
- نمایه 228
- پی نوشت ها 250
سرآغاز گفتار نام خداست
که رحمتگر و مهربان خلق راست
بترسید ای مردم از کردگارتکانی بزرگ است روز شمار 1 (1) 40
چو هنگامه محشرآید به پیشببینید آن روز با چشم خویش
زن شیرده، کودک شیرخواررها مینماید، به وحشت دچار
هر آنکس که آبستن است از رحمهمی افکند یار خود را ز غم
همه مست بینی ز ترسی که هستبه معنی نباشند هر چند مست
بود خشم ایزد گران و شدیدکه ترس افکند چون بیاید پدید 2
گروهی ز مردم در این روزگاردر این زندگانی دنیای خوار
نمایند در کارایزد جدلگهی وقت گفتار گه درعمل
به دنبال هرگونه شیطان شوندبگردیده گمره به ظلمت روند
نوشته چنین است اندر ازلکه آنکس کز ابلیس جوید عمل
کند گمره او را از آیین راستسرانجام بر دوزخش رهنماست
اگر شک زند راهتان باز نیزکه چون زنده گردید در رستخیز
بدانید از خاک، روز نخستخداوند کرده شما را درست
سپس نطفهای آمد و بعد از آنعلق گشت وز آن بیامد نشان
یکی گوشت گشتید آنگاه خامکه نه بُد تمام و نه بُد ناتمام
که در طی آن قدرت کردگارشود بر شما روشن و آشکار
هر آنچه که ثبت است اندر قضامیان رحمها نهاده خدا
زمانی معین رسد بر رحمکه آن طفل آید برون از شکم
1- . اعداد داخل کادر نشاندهنده شماره آیات میباشند.