نهج البلاغه: ترجمه عبدالمحمد آیتی صفحه 109

قَوْلِکَ لِلْعَامِلِ بِاءَمْرِکَ اءَنْ یُولِیَکَ الْحَمْدَ دُونَ رَبِّهِ، لِاءَنَّکَ بِزَعْمِکَ اءَنْتَ هَدَیْتَهُ إ لَی السَّاعَهِ الَّتِی نالَ فِیهَا النَّفْعَ، وَ اءَمِنَ الضُّرَّ.!

ثُمَّ اءَقْبَلَ ع عَلَی النَّاسِ فَقَالَ:

اءَیُّهَا النَّاسُ إ یَّاکُمْ وَ تَعَلُّمَ النُّجُومِ إ لّا ما یُهْتَدَی بِهِ فِی بَرِّ اءَوْ بَحْرٍ، فَإِنَّهَا تَدْعُو إ لَی الْکَهَانَهِ، وَ الْمُنَجِّمُ کَالْکَاهِنِ، وَ الْکَاهِنُ کَالسَّاحِرِ، وَ السَّاحِرُ کَالْکَافِرِ، وَ الْکَافِرُ فِی النَّارِ، سِیرُوا عَلَی اسْمِ اللَّهِ.

ترجمه: سخنی از آن حضرت (علیه السلام)

آنگاه، که آهنگ خوارج کرد، یکی از اصحابش او را گفت ای امیرالمؤ منینبه شهادت علم نجوم، اگر در این ساعت حرکت کنی می ترسم که به مراد خویش نرسی. علی(ع) در پاسخ او فرمود:

تو پنداری ساعتی را یافته ای، که اگر کسی در آن ساعت برای انجام مقصود خویش در حرکت آید، از هر بد در امان است؟ و از ساعتی بر حذر می داری که هر که در آن قصد کاری کند در چنبر زیانمندی افتد؟ هرکس که سخنان تو را راست پندارد، قرآن را دروغ انگاشته و برای رسیدن به هر چه پسند اوست و پرهیز از آنچه ناپسند اوست خود را از یاری خداوند بی نیاز خواسته. از کسی که به سخن تو عمل کند، خواهی که به جای پروردگارش تو را حمد و سپاس گوید. زیرا تو، به زعم خود، او را به ساعتی که به سود خویش دست می یابد و از زیان در امان می ماند راه نموده ای.

سپس روی به مردم کرد و گفت:

ای مردم از علم نجوم بپرهیزید، مگر بدان مقدار که شما را در خشکی و دریا راه بنماید، که این علم به کهانت منجر شود و منجم کاهن است