نهج البلاغه: ترجمه عبدالمحمد آیتی صفحه 354

اءَظْهَرْتَهُمْ عَلَیْنَا فَارْزُقْنَا الشَّهَادَهَ، وَاعْصِمْنَا مِنَ الْفِتْنَهِ.

اءَیْنَ الْمَانِعُ لِلذِّمَارِ، وَالْغَائِرُ عِنْدَ نُزُولِ الْحَقَائِقِ مِنْ اءَهْلِ الْحِفَاظِ؟ الْعَارُ وَرَاءَکُمْ وَالْجَنَّهُ اءَمَامَکُمْ.

ترجمه: سخنی از آن حضرت (علیه السلام) هنگامی که عزم نبرد آن قوم را در صفین داشت

بار خدایا، پروردگارا این آسمان برافراشته و این فضای نگه داشته، که آن را جایگاه فرو شدن شب و روز قرار دادی و مکان سیر خورشید و ماه و مسیر آمد و شد سیارات ساختی و ساکنانش جماعتی از ملایکه که هیچگاه از پرستش تو ملول نمی شوند. و ای پروردگار این زمین که آن را قرارگاه مردم و جولانگاه خزندگان و ستوران و چیزهایی که به شمار نمی آیند، نمودی، چه آنها که دیده می شوند و آنها که دیده نمی شوند. ای پروردگار کوههای استوار که آنها را میخهای زمین قرار دادی تا از اضطرابش نگه دارد و تکیه گاه آفریدگانش گردانیدی، اگر ما را بر دشمنان پیروز گردانیدی، از جور و ستم دور دار و در راه حق استوار و پای بر جا قرار ده و اگر دشمن را بر ما پیروزی دادی، شهادت را نصیب ما کن و ما را از فتنه ها در امان دار.

کجاست آن مدافع صاحب غیرت، که به هنگام نزول حوادث، نگهبان مردم خویش باشد. ننگ پشت سر شماست و بهشت رویارویتان.

خطبه: 171

و من خطبه له علیه السلام

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لاَ تُوَارِی عَنْهُ سَمَاءٌ سَمَاءً، وَ لاَ اءَرْضٌ اءَرْضا.

مِنْهَا:

وَ قَدْ قَالَ لِی قَائِلٌ: إِنَّکَ عَلَی هَذَا الْاءَمْرِ یَا ابْنَ اءَبِی طَالِبٍ لَحَرِیصٌ! فَقُلْتُ: بَلْ اءَنْتُمْ وَاللَّهِ لَاءَحْرَصُ وَ اءَبْعَدُ، وَ اءَنَا اءَخَصُّ وَ اءَقْرَبُ، وَ إِنَّمَا طَلَبْتُ حَقّا لِی وَ اءَنْتُمْ تَحُولُونَ بَیْنِی وَ بَیْنَهُ، وَ تَضْرِبُونَ وَجْهِی دُونَهُ، فَلَمَّا قَرَّعْتُهُ بِالْحُجَّهِ فِی الْمَلاَ الْحَاضِرِینَ هَبَّ کَاءَنَّهُ بُهِتَ لاَ یَدْرِی مَا یُجِیبُنِی بِهِ.