نهج البلاغه: ترجمه عبدالمحمد آیتی صفحه 83

لشکر خود را به پاسداری آن برگماشته بود. ساحل دریا را هم (ملطاط) گویند و در اصل، به معنی زمین هموار است. و مراد از (نطفه)، آب فرات است که تعبیری عجیب و غریب است.

خطبه: 49

و من خطبه له علیه السلام

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی بَطَنَ خَفِیَّاتِ الْاءَمُوُرِ وَ دَلَّتْ عَلَیْهِ اءَعْلاَمُ الظُّهُورِ وَ امْتَنَعَ عَلَی عَیْنِ الْبَصِیرِ فَلاَ عَیْنُ مَنْ لَمْ یَرَهُ تُنْکِرُهُ وَ لاَ قَلْبُ مَنْ اءَثْبَتَهُ یُبْصِرُهُ سَبَقَ فِی الْعُلُوِّ فَلاَ شَیْءَ اءَعْلَی مِنْهُ وَ قَرُبَ فِی الدُّنُوِّ فَلاَ شَیْءَ اءَقْرَبُ مِنْهُ، فَلاَ اسْتِعْلاَؤُهُ بَاعَدَهُ عَنْ شَیْءٍ مِنْ خَلْقِهِ وَ لاَ قُرْبُهُ سَاوَاهُمْ فِی الْمَکَانِ بِهِ.

لَمْ یُطْلِعِ الْعُقُولَ عَلَی تَحْدِیدِ صِفَتِهِ وَ لَمْ یَحْجُبْهَا عَنْ وَاجِبِ مَعْرِفَتِهِ فَهُوَ الَّذِی تَشْهَدُ لَهُ اءَعْلاَمُ الْوُجُودِ عَلَی إِقْرَارِ قَلْبِ ذِی الْجُحُودِ تَعَالَی اللَّهُ عَمَّا یَقُولُهُ الْمُشَبِّهُونَ بِهِ وَ الْجَاحِدُونَ لَهُ عُلُوّا کَبِیرا.

ترجمه: سخنی از آن حضرت (علیه السلام)

سپاس خدایی را که هر نهانی را می داند و هر موجودی بر وجود او راه نماینده است و چشم بینا دیدنش نتواند و کسی که او را نبیند منکر وجودش نشود و کسی که به وجود او اعتراف کرده به کنه ذات او نرسد. از همه برتر است و هیچکس، برتر از او نیست. به همه نزدیک است و هیچ چیز نزدیکتر از او نیست. بلندی و برتریش او را از آفریدگانش دور نساخته و نزدیکیش سبب آن نگردیده، که در مکان با آنها برابر باشد.

خردها را به چگونگی صفات خویش آگاه نساخته و نیز از شناخت خود محروم نگردانیده است. اوست که تمام نمودهای عالم هستی، حتی دل منکر، نیز بر او گواهی می دهد. فراتر است از آنچه اهل تشبیه و انکار درباره او می گویند. بسیار فراتر.

کلام: 50

و من کلام له علیه السلام