نهج البلاغه: ترجمه عبدالمحمد آیتی صفحه 99

بَعْدَ وَفَاهِ رَسُولِ اللَّهِ صَلّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِه قَالَ: مَا قَالَتِ الْاءَنْصَارُ؟ قَالُوا: قَالَتْ: مِنَّا اءَمِیرٌ وَ مِنْکُمْ اءَمِیرٌ قَالَ ع:

فَهَلَّا احْتَجَجْتُمْ عَلَیْهِمْ بِاءَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِه وَصَّی بِاءَنْ یُحْسَنَ إِلَی مُحْسِنِهِمْ وَ یُتَجَاوَزَ عَنْ مُسِیئِهِمْ.

قَالُوا وَ مَا فِی هَذَا مِنَ الْحُجَّهِ عَلَیْهِمْ فَقَالَ علیه السلام: لَوْ کَانَ الْإِمَامَهُ فِیهِمْ لَمْ تَکُنِ الْوَصِیَّهُ بِهِمْ ثُمَّ قَالَ ع فَمَا ذَا قَالَتْ قُرَیْشٌ قَالُوا احْتَجَّتْ بِاءَنَّهَا شَجَرَهُ الرَّسُولِ صَلّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِه فَقَالَ ع احْتَجُّوا بِالشَّجَرَهِ وَ اءَضَاعُوا الثَّمَرَهَ.

ترجمه: سخنی از آن حضرت (علیه السلام) درباره انصار

پس از وفات رسول الله (صلی اللّه علیه و آله) چون اخبار سقیفه به امیرالمؤ منین (علیه السلام) رسید، پرسید انصار چه گفتند گفتند انصار گفته اند، که امیری از ما و امیری از شما. علی (علیه السلام) فرمود:

چرا حجت نیاوردید که رسول الله (صلی الله علیه و آله) سفارش کرده که به نیکوکارانشان نیکی شود و از گناهکارانشان عفو پرسیدند در این سخن چه حجتی است علیه آنها علی (علیه السلام) گفت اگر می بایست فرمانروایی در میان ایشان باشد، پیامبر (صلی الله علیه و آله) سفارش آنها را به دیگری نمی نمود. آنگاه پرسید قریش چه گفتند گفتند حجت آوردند که آنها درخت رسول اللّه (صلی الله علیه و آله) هستند. علی (علیه السلام) گفت درخت را حجت آوردند و میوه را تباه کردند.

کلام: 67

و من کلام له

ع لَما قُلّد مُحَمّد بْنَ اءبی بَکْرِ مصر فملکت عَلیه وَقتل:

وَ قَدْ اءَرَدْتُ تَوْلِیَهَ مِصْرَ هاشِمَ بْنَ عُتْبَهَ وَ لَوْ وَلَّیْتُهُ إِیَّاهَا لَمَّا خَلَّی لَهُمُ الْعَرْصَهَ وَ لاَ اءَنْهَزَهُمُ الْفُرْصَهَ بِلاَ ذَمِّ لِمُحَمَّدِ بْنِ اءَبِی بَکْرٍ فَلَقَدْ کَانَ إِلَیَّ حَبِیبا وَ کَانَ لِی رَبِیبا.

ترجمه: سخنی از آن حضرت (علیه السلام)

هنگامی که، محمد بن ابی بکر را فرمانروای مصر نمود و بر اوشوریدند و مصر را از