کتابخانه بالقرآن

حج 30 صفحه 212

صفحه 212

بخش‌هایی از خطبه نماز جمعه (15/ 8/ 88- هجدهم ذی‌القعده 1430)

اشاره

شیخ علی حذیفی، امام مسجدالنبی 9، با دعوت نمازگزاران به تقوا و اشاره به ثواب حسنات و عقاب سیئات، ارکان پنج گانه اسلام) را شهادتین، نماز، روزه، زکات و حج برشمرد و به بیان فضیلت، شروط، ارکان، واجبات و مستحبات حج پرداخت. وی در این بخش بر حج بی‌رفث و فسوق، اخلاص برای خدا و دوری از ریا و بدعت‌های وارد شده درباره عبادات، اختصاص دعا و استغاثه و استعانت و طلب رزق و آمرزش گناهان و قضای حاجات و کشف کربات و شدائد به خداوند، تخطئه تلبیه مشرکان در حجه الوداع، عدم توجه به سوی پادشاه، پیامبر، قبر یا مخلوقی به جای خداوند تأکید کرد و گفت خداوند به ابراهیم 7 از درباره شرک و ضرورت تطهیر سرزمین وحی از آن هشدار داده است.

وی با اشاره به اینکه مسلمانان از حجه الوداع تا امروز در تعظیم خانه خدا، ادای مناسک، عزیمت همراه با آرامش و طمأنینه به مشاعر، خشوع در برابر خدا، رحمت در مورد برادران مسلمان و ادب فراوان و دوری از آزار مهمانان خدا و ایجاد مزاحمت برای آنان، کوشیده‌اند، چنین افزود:

مسلمانان هرگز بر یکدیگر تعدّی نداشته‌اند؛ جز قرامطه (1) رافضی شیعه در سال

1- بیشتر شیعیان در سده‌های چهارم تا ششم، اسماعیلی بودند. اسماعیلیان نزدیک به سه سده حکومتی مقتدر داشتند که نخستین آنها، حکومت قرامطه، سپس فاطمیان و سرانجام حسن صباح نزاریان بود. آنان تا دوران حمله مغول به فعالیت‌های مذهبی می‌پرداختند و خود را اسماعیلیه نمی‌خواندند، بلکه «الدعوه الهادیه» و «اتباع اهل بیت» نشان می‌دادند. «قرامطه» با فاطمیان مخالف بودند. باطنی گرایانی نیز بودند که کارشان به نسخ شریعت انجامید و در مسائل اعتقادی اختلافات فراوانی با مسلمانان داشتند. برای نمونه، ابویعقوب سجستانی، معاد جسمانی را نمی‌پذیرفت و بهشت و جهنم را معنوی می‌دانست. آنان محمد بن اسماعیل را پیامبر تازه‌ای می‌دانستند که شریعت جدید نیاورد، بلکه باطن شریعت را آشکار کرد. اباحه‌گری، تناسخ، تحریم واجبات و تحلیل محرمات، نیز در برخی از فرقه‌های اسماعیلی وجود دارد. نزاریان آقاخانی‌ها اکنون نیز شریعت را نمی‌پذیرند، دروزی‌های لبنان نیز چنینند. عبدالله مهدی، معروف به عبیدالله مهدی، مؤسس حکومت فاطمیان بود و فاطمیان تلاش می‌کردند که ظاهر شریعت را حفظ کنند. کتاب دعا را قاضی نعمان با نظارت المعز بالله، چهارمین خلیفه فاطمیان نوشت و هیچ مشکلی از دید شریعت ندارد. درون‌مایه روایات دعائم به روایات شیعه بسیار نزدیک است.

حکومت قرامطه در بحرین و جنوب ایران و شرق عربستان، نزدیک به دویست سال پایید و ناصر خسرو قبادیانی نیز آنان را ستایش می‌کرد. کار یکی از حاکمان زرتشتی آنان به سبّ پیامبر 9 انجامید. آنان به کعبه نیز یورش بردند، حاجیان را در مکه کشتند، جسدهای کشته شدگان را در زمزم ریختند و حجرالاسود را به احساء بردند. البته فاطمیان حجر را از آنها باز پس گرفتند. اکنون گروهی از قرامطه در قالب حکومت یا فرقه اعتقادی، نمانده است؛ به‌رغم فاطمیان و نزاریان که فرقه‌هایی از آنها هنوز هست.