- پیشگفتار 1
- در تهذیب نفس درنگ روا نیست! 8
- از ابراهیم و اسماعیل برایت بگویم 12
- از شوق زیارت بگو! 15
- با همسر و فرزندان چگونهای؟ 17
- آیا به دیدن اقوام و آشنایان و همسایگان رفتهای؟ 20
- چرا عازم زیارت خانه خدا شدهای؟ 25
- بار نخست است که به زیارت کعبه میروی؟ 28
- درباره آثار حج از زائران خانه خدا چه شنیدهای؟ 30
- با چه کسانی به زیارت میروی؟ 33
- در کاروان حج چه کسانی را دیدهای؟ 36
- با روحانی کاروان دیدار داشتهای؟ 38
- دوست داری همسفران درباره تو چه بگویند؟ 41
- آیا به ایام پس از بازگشت اندیشیدهای؟ 43
- در میقات چگونهای؟ 46
- در دیار وحی به نظاره ایستادهای! 48
- اینک از رسول خدا (ص) چه به یاد میآوری؟ 53
- آیا انصار را میشناسی؟ 62
- زائران مسلمان را مینگری که از همه سوی جهان گرد هم آمدهاند! 64
- در طواف چه میجویی؟ 72
- از کجا آمدهای؟ 78
- در میقات کیستی؟ 82
- آیا مایلی زائر نمونه خانه خدا شناخته شوی؟ 84
- در سعی صفا و مروه به چه میاندیشی؟ 87
- شکوه نماز جماعت به یاد ماندنی است! 89
- در بازار مکه آمدهای! 94
- واینجا «عرفات» است! 97
- همراه با آفتاب در منا! 103
- به سوی کعبه میشتابی حاجی! 105
- واینجا شهر پیامبر است! 111
- از دستپروردگانِ پیامبر چه میدانی؟ 115
- اشاره 115
- 1. ابوذر غفاری 115
- 2. بادیهنشین 117
- 3. روغنفروش 118
- 4. سعدبن ربیع 120
- وهماکنون در برابر روشنای بقیع هستی! 121
- با حاجیان گفتوگو داشتهای؟ 125
- بازگشت دشوار است! 127
- در سفر حج چه کسانی را به یاد آوردهای؟ 128
- پس از حج چگونهای؟ 129
- کتابنامه 133
در سفر حج چه کسانی را به یاد آوردهای؟
زائر ارجمند! در مکه و مدینه، در مناسک و پس از آن، چه کسانی را به یاد آوردهای؟ میدانی که حقشناسی، یکی از وظیفههای دینی هر مسلمان است. آیا به یاد افرادی از نزدیکان افتادهای؟ آیا به جای آنان نیایش کردهای و برای آنان، آرزوی توفیق زیارت کعبه، سلامت، مغفرت و رحمت الهی داشتهای؟ دعا و زیارتی که از مرز خود و خودخواهی، گذشته باشد، دعا و زیارتی مقبول و مستجاب خواهد بود.
هرکس که به گونهای، حقی به گردن ما دارد، باید او را یاد کرد و برایش دعا کرد، و آنگاه برای خویشتن، تمنا داشت! چراکه، دعا برای دیگران به اجابت نزدیکتر است! شاید در دعای پذیرفته شده برای آنان، بتوان سهمی داشت! پیامبر اسلام (ص)، به مسلمانان سفارش میکند که در نیایش خود، همگان را در نظر داشته باشند.
إِذَا دَعَا أَحَدٌ فَلْیَعُمَّ، فَإِنَّهُ أَوْجَبُ لِلدُّعَاءِ، وَ مَنْ قَدَّمَ أَرْبَعِینَ رَجُلًا مِنْ إِخْوَانِهِ قَبْلَ أَنْ یَدْعُوَ لِنَفْسِهِ اسْتُجِیبَ لَهُ فِیهِمْ وَ فِی نَفْسِهِ. (1)
هرگاه یک نفر دعا میکند، برای همه دعا کند، زیرا این دعا به اجابت نزدیکتر است. کسی که پیش
1- بحارالانوار، ج 90، ص 313.