- پیشگفتار 1
- در تهذیب نفس درنگ روا نیست! 8
- از ابراهیم و اسماعیل برایت بگویم 12
- از شوق زیارت بگو! 15
- با همسر و فرزندان چگونهای؟ 17
- آیا به دیدن اقوام و آشنایان و همسایگان رفتهای؟ 20
- چرا عازم زیارت خانه خدا شدهای؟ 25
- بار نخست است که به زیارت کعبه میروی؟ 28
- درباره آثار حج از زائران خانه خدا چه شنیدهای؟ 30
- با چه کسانی به زیارت میروی؟ 33
- در کاروان حج چه کسانی را دیدهای؟ 36
- با روحانی کاروان دیدار داشتهای؟ 38
- دوست داری همسفران درباره تو چه بگویند؟ 41
- آیا به ایام پس از بازگشت اندیشیدهای؟ 43
- در میقات چگونهای؟ 46
- در دیار وحی به نظاره ایستادهای! 48
- اینک از رسول خدا (ص) چه به یاد میآوری؟ 53
- آیا انصار را میشناسی؟ 62
- زائران مسلمان را مینگری که از همه سوی جهان گرد هم آمدهاند! 64
- در طواف چه میجویی؟ 72
- از کجا آمدهای؟ 78
- در میقات کیستی؟ 82
- آیا مایلی زائر نمونه خانه خدا شناخته شوی؟ 84
- در سعی صفا و مروه به چه میاندیشی؟ 87
- شکوه نماز جماعت به یاد ماندنی است! 89
- در بازار مکه آمدهای! 94
- واینجا «عرفات» است! 97
- همراه با آفتاب در منا! 103
- به سوی کعبه میشتابی حاجی! 105
- واینجا شهر پیامبر است! 111
- اشاره 115
- 1. ابوذر غفاری 115
- از دستپروردگانِ پیامبر چه میدانی؟ 115
- 2. بادیهنشین 117
- 3. روغنفروش 118
- 4. سعدبن ربیع 120
- وهماکنون در برابر روشنای بقیع هستی! 121
- با حاجیان گفتوگو داشتهای؟ 125
- بازگشت دشوار است! 127
- در سفر حج چه کسانی را به یاد آوردهای؟ 128
- پس از حج چگونهای؟ 129
- کتابنامه 133
همانگونه که در این حدیث شریف به چشم میخورد، معنویت الهی در اسلام ریشه در قلب صالح یا دل پارسا دارد، اما شاخههای آن، در زندگی فرد و جامعه بشری آویخته است. خداوند، محبت خود را در گرو پیوندهای عاطفی و خالصانه مؤمنان با یکدیگر میداند. خداوند نشانی محبت خود را، در قلبهای مهربان و خدمتگزار میدهد. خداوند محبت را، در کوشش مؤمنانه و توکل مینگرد. زائران کعبه، با چنین محبتی اوج یافته و گسترده میتوانند معنویت حج ابراهیمی را درک کنند. در حقیقت، باید محبت خدا را معیاری برای شناخت و سنجشِ دستاوردهای معنوی این زیارت بزرگ، به حساب آورد.
اکنون، اندکی بیندیشیم و بنگریم که چه اندازه توانستهایم خویشتن را به چنین محبت شکوهمند و تحولآفرینی نزدیک سازیم؟ آیا نمونههایی از دوست داشتن دیگران را به خاطر معبود یگانه، در زندگی اجتماعیمان سراغ داریم؟ آیا میتوان نمونههایی از رفاقتهای دینی را به یاد آورد؟ آیا در پیوند و ارتباط مؤمنانه و وحدتآفرین با مسلمانان، کوششی داشتهایم و به سهم خویش از اختلافهای خانمانسوز در جامعه اسلامی کاستهایم؟
آیا در کنار عمل، روح توکل بر پروردگار را لمس کردهایم؟ نیاز است که در راستای استمرار حالتهای معنوی