صمیمانه با زائر خانه خدا صفحه 41

دوست داری هم‌سفران درباره تو چه بگویند؟

بی‌گمان مایلی که هم‌سفران درباره رفتارت دیدگاهی مثبت داشته باشند چراکه هیچ‌کس دوست ندارد که دیگران سخن و نظر ناپسندی درباره شخصیت و کردارش بر زبان آورند. چنین خواسته‌ای از هم‌سفران مطلوب است، اما، آیا می‌دانی که درحقیقت خود انسان، زمینه‌ساز آن خواهد بود؟ یعنی سزاوار نیست که ما- خدای ناکرده- با اخلاق ناپسندمان، دیگران را از خویشتن رانده و گمان بد پدید آوریم.

بسا افرادی که بر اثر عادت‌های نکوهیده، از قبیل: تندگویی و پرخاشگری، سبب بی‌مهری دیگران می‌شوند، چنان‌که شیوه مسلمانی اولیای الهی نشان می‌دهد، اخلاق نیکو، بسترساز احترام و علاقه دیگران به آدمی است. آنان حتی در صورت جفا دیدن از نادان‌ها، متانت و بزرگ‌منشی را برمی‌گزیدند. بنابراین، اگر می‌خواهیم در چشم زائران، ارجمند باشیم، باید در تکریم شخصیت آنان بکوشیم و هرگز گذشت، فروتنی و مهرورزی را از یاد نبریم.

مولای متقیان (ع)، در نامه ارزشمندی که به فرزند برومندش، امام حسن مجتبی (ع)، نگاشته است، به آموزه‌های اخلاقی متعالی اشاره کرده است.

یَا بُنَیَّ اجْعَلْ نَفْسَکَ مِیزَاناً فِیمَا بَیْنَکَ وَ بَیْنَ غَیْرِکَ، فَأَحْبِبْ لِغَیْرِکَ مَا تُحِبُّ لِنَفْسِکَ وَ اکْرَهْ لَهُ مَا تَکْرَهُ