- پیشگفتار 1
- در تهذیب نفس درنگ روا نیست! 8
- از ابراهیم و اسماعیل برایت بگویم 12
- از شوق زیارت بگو! 15
- با همسر و فرزندان چگونهای؟ 17
- آیا به دیدن اقوام و آشنایان و همسایگان رفتهای؟ 20
- چرا عازم زیارت خانه خدا شدهای؟ 25
- بار نخست است که به زیارت کعبه میروی؟ 28
- درباره آثار حج از زائران خانه خدا چه شنیدهای؟ 30
- با چه کسانی به زیارت میروی؟ 33
- در کاروان حج چه کسانی را دیدهای؟ 36
- با روحانی کاروان دیدار داشتهای؟ 38
- دوست داری همسفران درباره تو چه بگویند؟ 41
- آیا به ایام پس از بازگشت اندیشیدهای؟ 43
- در میقات چگونهای؟ 46
- در دیار وحی به نظاره ایستادهای! 48
- اینک از رسول خدا (ص) چه به یاد میآوری؟ 53
- آیا انصار را میشناسی؟ 62
- زائران مسلمان را مینگری که از همه سوی جهان گرد هم آمدهاند! 64
- در طواف چه میجویی؟ 72
- از کجا آمدهای؟ 78
- در میقات کیستی؟ 82
- آیا مایلی زائر نمونه خانه خدا شناخته شوی؟ 84
- در سعی صفا و مروه به چه میاندیشی؟ 87
- شکوه نماز جماعت به یاد ماندنی است! 89
- در بازار مکه آمدهای! 94
- واینجا «عرفات» است! 97
- همراه با آفتاب در منا! 103
- به سوی کعبه میشتابی حاجی! 105
- واینجا شهر پیامبر است! 111
- اشاره 115
- 1. ابوذر غفاری 115
- از دستپروردگانِ پیامبر چه میدانی؟ 115
- 2. بادیهنشین 117
- 3. روغنفروش 118
- 4. سعدبن ربیع 120
- وهماکنون در برابر روشنای بقیع هستی! 121
- با حاجیان گفتوگو داشتهای؟ 125
- بازگشت دشوار است! 127
- در سفر حج چه کسانی را به یاد آوردهای؟ 128
- پس از حج چگونهای؟ 129
- کتابنامه 133
سرکشیهای انسان، در برابر خداوند است. در چنین ورطه معصیت آلودی، نمیتوان عمل صالح داشت و به کمال ایمان و اخلاص، نزدیک شد.
أَکْثَرُ مَصَارِعِ الْعُقُولِ تَحْتَ بُرُوقِ الْمَطَامِع.(1)
قربانگاه خردها را بیشتر آنجا توان یافت که برق طمعها بر آن تافت.
در میقات چگونهای؟
اکنون میبینی که همگان، جامههای رنگارنگ و تفاخرآمیز را از تن، بیرون آوردهاند! همه در آغاز یک عبادت بزرگ الهی قرار گرفته و خود را با دو قطعه پارچه سفید پوشاندهاند! همگان یکپارچه و بیرنگ احرام بستهاند! و تو آیا میدانی احرام چیست؟ و در حال احرام چه وظیفههایی داریم؟ لباس احرام، جامه تقوا بر جان پوشاندن است که خداوند آن را بهترین جامهها برای انسان و روح او میشمارد. اکنون جامه رنگ و ریا را به دور افکنده و جامه نور و اخلاص برگزیدهایم، صاحب خانهای را به یاد آوریم که به زیارت آن آمدهایم! خداوند و الطاف ظاهری و پنهانیاش را یاد کنیم که بر ما منت نهاد و ما را در شمار حاجیان قرار داد! در حال احرام نه جای گناه است و نه جدال
1- همان، ص 398، قصار 219.