صمیمانه با زائر خانه خدا صفحه 78

راستی آن‌گاه که برابر «حجر الاسود» ایستادی و دست پیمان بر آن نهادی، با خویشتن چه گفتی؟ با پروردگار خویش چه گفتی؟ عهد انبیا و اولیا را به یاد آوردی؟ باید همسو و همراه با ابراهیم خلیل شد که گفت:

(إِنِّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذِی فَطَرَ السَّماواتِ وَ الأَرْضَ حَنِیفاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِکِینَ) (انعام: 79)

من روی خود را به سوی کسی کردم که آسمان‌ها و زمین را آفریده؛ من در ایمان خود خالصم و از مشرکان نیستم.

این سنگ سیاه- حجر الاسود- و سنگ‌هایی که در دیوارهای کعبه نهاده‌اند، در حقیقت، نشانه‌هایی از یکتاپرستی است. دست خویش بر آن سنگ مقدس نهادی، تا راه ابراهیم خلیل (ع) را بپیمایی، که هرگز خود را به شرک و بت‌پرستی نیالود. ممکن است شرک ریا باشد، مبادا خود را از خطر شرک دور دیده و فقط شرک را از آن بت‌پرستان بدانی! کسی که در عبادت خویش ریا می‌کند، غیر حق را در عمل خود شریک ساخته و خویشتن را به گونه‌ای از شرک پنهان، آلوده است.

از کجا آمده‌ای؟

تردیدی نیست که همه زائران خانه خدا، از سرزمین‌های اسلامی گرد آمده‌اند اما، خواهر و برادر زائر! تو، از سرزمینی