- پیشگفتار 1
- در تهذیب نفس درنگ روا نیست! 8
- از ابراهیم و اسماعیل برایت بگویم 12
- از شوق زیارت بگو! 15
- با همسر و فرزندان چگونهای؟ 17
- آیا به دیدن اقوام و آشنایان و همسایگان رفتهای؟ 20
- چرا عازم زیارت خانه خدا شدهای؟ 25
- بار نخست است که به زیارت کعبه میروی؟ 28
- درباره آثار حج از زائران خانه خدا چه شنیدهای؟ 30
- با چه کسانی به زیارت میروی؟ 33
- در کاروان حج چه کسانی را دیدهای؟ 36
- با روحانی کاروان دیدار داشتهای؟ 38
- دوست داری همسفران درباره تو چه بگویند؟ 41
- آیا به ایام پس از بازگشت اندیشیدهای؟ 43
- در میقات چگونهای؟ 46
- در دیار وحی به نظاره ایستادهای! 48
- اینک از رسول خدا (ص) چه به یاد میآوری؟ 53
- آیا انصار را میشناسی؟ 62
- زائران مسلمان را مینگری که از همه سوی جهان گرد هم آمدهاند! 64
- در طواف چه میجویی؟ 72
- از کجا آمدهای؟ 78
- در میقات کیستی؟ 82
- آیا مایلی زائر نمونه خانه خدا شناخته شوی؟ 84
- در سعی صفا و مروه به چه میاندیشی؟ 87
- شکوه نماز جماعت به یاد ماندنی است! 89
- در بازار مکه آمدهای! 94
- واینجا «عرفات» است! 97
- همراه با آفتاب در منا! 103
- به سوی کعبه میشتابی حاجی! 105
- واینجا شهر پیامبر است! 111
- اشاره 115
- از دستپروردگانِ پیامبر چه میدانی؟ 115
- 1. ابوذر غفاری 115
- 2. بادیهنشین 117
- 3. روغنفروش 118
- 4. سعدبن ربیع 120
- وهماکنون در برابر روشنای بقیع هستی! 121
- با حاجیان گفتوگو داشتهای؟ 125
- بازگشت دشوار است! 127
- در سفر حج چه کسانی را به یاد آوردهای؟ 128
- پس از حج چگونهای؟ 129
- کتابنامه 133
کنند. [چهارم] دانای آشنا به حق که دوست دارد حق را برپا دارد، اما یا توانایی ندارد یا مغلوب است. او بهترین فرد روزگار خود و خردمندترین مردم زمانه خویش است.
بنابراین، یک زائر نمونه ویژگیهای منفی، همانند: نادانی، هواپرستی، تظاهر، ریا، خود بزرگبینی، شهرتطلبی و ستایشخواهی ندارد، تا گمراهگر دیگران شود. او با صفات بارزی چون: شناخت حق، گرایش به عدل و خردورزی، هم خود از هدایتهای وحیانی، بهره میبرد و هم مردم را به سمت حق و چیرگی آن بر باطل رهنمون میشود. چنین زائری که مؤمنِ صالح شناخته شده، سرمشق کسانی خواهد شد که راه خدا و پیامبر (ص) را میجویند.
اگر این زائران نمونه در کاروانها وجود داشته باشند، از این طریق دین و جامعه نیز، کمتر آسیبپذیر خواهند بود؛ زیرا حضور صالحان، مجال نمیدهد که نادانهای هوسباز، ارزشها و معیارهای اخلاقی را به فراموشی سپارند، یا بازار ریا و دینفروشی و چاپلوسی رونق گیرد. آنان با ارایه الگوهای رفتاری متناسب با آموزههای قرآنی و نبوی، مردم را از نزدیک شدن به پرتگاههای اعتقادی و اخلاقی بازمیدارند. از این رهگذر است که، دین خدا در عرصههای زندگی فردی و جمعی راهنما و چیره میشود و مردم، متمایل به