- پیشگفتار 1
- در تهذیب نفس درنگ روا نیست! 8
- از ابراهیم و اسماعیل برایت بگویم 12
- از شوق زیارت بگو! 15
- با همسر و فرزندان چگونهای؟ 17
- آیا به دیدن اقوام و آشنایان و همسایگان رفتهای؟ 20
- چرا عازم زیارت خانه خدا شدهای؟ 25
- بار نخست است که به زیارت کعبه میروی؟ 28
- درباره آثار حج از زائران خانه خدا چه شنیدهای؟ 30
- با چه کسانی به زیارت میروی؟ 33
- در کاروان حج چه کسانی را دیدهای؟ 36
- با روحانی کاروان دیدار داشتهای؟ 38
- دوست داری همسفران درباره تو چه بگویند؟ 41
- آیا به ایام پس از بازگشت اندیشیدهای؟ 43
- در میقات چگونهای؟ 46
- در دیار وحی به نظاره ایستادهای! 48
- اینک از رسول خدا (ص) چه به یاد میآوری؟ 53
- آیا انصار را میشناسی؟ 62
- زائران مسلمان را مینگری که از همه سوی جهان گرد هم آمدهاند! 64
- در طواف چه میجویی؟ 72
- از کجا آمدهای؟ 78
- در میقات کیستی؟ 82
- آیا مایلی زائر نمونه خانه خدا شناخته شوی؟ 84
- در سعی صفا و مروه به چه میاندیشی؟ 87
- شکوه نماز جماعت به یاد ماندنی است! 89
- در بازار مکه آمدهای! 94
- واینجا «عرفات» است! 97
- همراه با آفتاب در منا! 103
- به سوی کعبه میشتابی حاجی! 105
- واینجا شهر پیامبر است! 111
- اشاره 115
- از دستپروردگانِ پیامبر چه میدانی؟ 115
- 1. ابوذر غفاری 115
- 2. بادیهنشین 117
- 3. روغنفروش 118
- 4. سعدبن ربیع 120
- وهماکنون در برابر روشنای بقیع هستی! 121
- با حاجیان گفتوگو داشتهای؟ 125
- بازگشت دشوار است! 127
- در سفر حج چه کسانی را به یاد آوردهای؟ 128
- پس از حج چگونهای؟ 129
- کتابنامه 133
اصالتهای مکتبی میشوند.
بیتفاوتی زائران، نسبت به معیارهای زندگی سالم، در پرتو وحی و سنت پیامبر (ص)، سرآغاز آسیبپذیری دین و جامعه خواهد بود. شاید، اینطور فکر کنی که عالمان باید نمونههای اخلاق و رفتار باشند و من مسئولیتی ندارم! مگر پیامبر اسلام (ص)، همه مسلمانان را در برابر دین و جامعه مسئول نخوانده است؟ مسئول بودنِ هر مسلمان- زن یا مرد، عالم یا عامی- در حقیقت، او را برمیانگیزد تا به سهم خویش، از دین و جامعه مرزبانی کند؛ زیرا امانتهای الهی نزد مسلمانان بوده و آنان مسئولیت حفظ امانتها را دارند. تردیدی نیست که تکلیف عالمان نسبت به مردم عادی بس سنگینتر است؛ چراکه آنان وارثان پیامبران خوانده شدهاند: (وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّة یدْعُونَ إِلَی الْخَیرِ؛ «باید از میان شما جمعی دعوت به نیکی کنند.» (آل عمران: 104)
آیا مسلمانی میتواند بگوید که او مخاطب این آیه و دستور خداوند نبوده و در برابر بدیها وظیفهای ندارد؟
در سعی صفا و مروه به چه میاندیشی؟
در طواف، دوشادوش بقیه زائران بودی و گرد خانهای گشتی که ابراهیم خلیل و اسماعیل ذبیح، دیوارهای آن را بالا آوردند. اما در فاصله صفا و مروه، در دویدن هستی، نه در چرخیدن! و هاجر، مادر اسماعیل را به خاطر میآوری! اینک