در ملکوت حج صفحه 12

إنَّ عَلَی الْمَزورِ کَرامةَ الزّائرِ أَلا بَشِّرِ الْمَشّائینَ فِی الظُّلماتِ الَی الْمَساجدِ بِالنُّورِ السّاطعِ یَوْمَ الْقیامَةِ. (1)

همانا خانه‌های من در روی زمین مساجد هستند که به اهل آسمان نور می‌افشانند، همچنان‌که ستارگان بر اهل زمین. خوشا به حال کسی که مسجد خانه اوست. خوشا به حال بنده‌ای که در خانه‌اش وضو بگیرد و سپس مرا در خانه‌ام ملاقات کند. همانا بزرگداشت زائر بر عهده زیارت شونده است. بشارت باد بر کسانی که در تاریکی شب به سوی مساجد می‌روند، که در روز قیامت نوری فروزان برای آنان است.

هر که در مسجد است زوار است ذکر او را خدا خریدار است

نور پاکش ستاره‌ای به سما همچو نور ستاره است بر ما

به خدا هر که ذکر خود بفروخت نور تابان به قبر خود افروخت

آیه‌های متعددی از قرآن کریم به نورافشانی چهره مؤمن در روز قیامت اشاره دارند، روزی که چهره گناهکاران از شدت تیرگی به سیاهی می‌زند و بهشت یا دوزخی بودن از روی چهره افراد قابل تشخیص است. در این باره می‌توان به عنوان نمونه به آیه زیر اشاره کرد:

یَوْمَ تَرَی الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِنَاتِ یَسْعَی نُورُهُم بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَبِأَیْمَانِهِم(حدید: 12)

روزی که می‌بینی مردان و زنان مؤمن را در حالی که نورشان پیش روی و از سوی راست ایشان شتابان حرکت می‌کند.