در ملکوت حج صفحه 23

حضرت ابراهیم(ع) هم در پاسخ به پرسش خداوند که فرمود: «آیا ایمان نیاوردی؟» عبارت لِیَطْمَئِنَّ قَلْبِی را به کار برد که نشان می‌دهد ایمان از صفات قلب است.

أَوَ لَمْ تُؤْمِنْ قالَ بَلی وَ لکِنْ لِیَطْمَئِنَّ قَلْبِی(بقره: 260)

مگر ایمان نیاوردی؟ گفت: بله، اما می‌خواهم قلب من مطمئن شود.

6. رجوع قلبی به سوی خداوند

در بسیاری از آیه‌های قرآن عبارت‌هایی با این مضمون آمده است که در روز قیامت هیچ‌یک از ثروت‌های مادی(مال و فرزند) انسان را از عذاب حفظ نخواهند کرد، مگر کسی که با قلب سلیم به سوی خدا برود.

یَوْمَ لا یَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ* إِلَّا مَنْ أَتَی اللهَ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ(شعراء: 88 و 89)

روزی که اموال و فرزندان هیچ سودی نمی‌بخشند. مگر کسی که با قلبی سلیم نزد خدا بیاید.

این آیه و نمونه‌های دیگر شبیه به آن نشان‌دهنده این است که بازگشت ما به سوی پروردگار با قلب است(چه بعد از مرگ و چه در هنگام زندگی). در واقع بازگشت به سوی خدا یک برگشت قلبی است. اینک به آیه دیگری با این مضمون اشاره می‌کنیم که بیانگر توبه و بازگشت دل به سوی خدا، برای طلب آمرزش از گناهان است.