در ملکوت حج صفحه 25

خدا شریک قرار دادند.

کَذَلِکَ یَطْبَعُ اللهُ عَلی قُلُوبِ الْکَافِرِینَ(اعراف: 101)

خداوند این چنین دل‌های کافران را مهر خواهد زد.

فَإِنَّهَا لا تَعْمَی الأَبْصَارُ وَلَکِن تَعْمَی الْقُلُوبُ الَّتِی فِی الصُّدُورِ(حج: 46)

کافران از چشم سر کور نیستند؛ لیکن چشم باطن و دیده دل آنها کور است.

پس این دل که مرکز همه اعضا و جوارح است باید با عالم غیب در تماس باشد و اصل دین زمانی در قلب استقرار می‌یابد که این ارتباط برقرار شود.

جناب مولوی خوش گفته است که:

تا روم من سوی خلوت در نماز پرسم این احوال از دانای راز

خوی دارم در نماز آن التفات معنی قرّة عینی فی الصّلاة

روزن جانم گشاده‌ست از صفا می‌رسد بی‌واسطه نامه خدا

نامه و باران و نور از روزنم می‌فتد در خانه ام، از معدنم

دوزخ است آن خانه کان بی‌روزن است اصل دین ای بنده روزن کردن است (1)

بنابراین قلب همه چیز است. هم از این روست که در قرآن آمده:

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا(آل عمران: 8)

خداوندا! ما را به باطل میل مده پس از آنکه به حق هدایت فرمودی.