در ملکوت حج صفحه 31

گر تو اهل دل نه‌ای بیدار باش طالب دل باش و در پیکار باش (1)

یا در جای دیگر که می‌گوید:

چشم من خفته دلم بیدار دان شکل بی‌کارِ مرا برکار دان

گفت پیغمبر(ص) که عینای تنام لاینام قلبی عن ربّ الأنام

چشم تو بیدار و دل خفته به خواب چشم من خفته، دلم در فتح باب

هر دلم را پنج حس دیگرست حس دل را هر دو عالم منظرست

تو زضعف خود مکن در من نگاه بر تو شب، بر من همان شب چاشتگاه

بر تو زندان، بر من آن زندان چو باغ عین مشغولی مرا گشته فراغ (2)

اشاره‌ای است به حدیث نورانی نبی اکرم(ص) که فرمود: «تَنامُ عَیْنایَ وَ لایَنامُ قَلْبی»؛ (3) «دیدگانم بر هم می‌روند ولی قلب من نمی‌خوابد.»

قلب بیدار هنگام خواب نیز در اندیشه یار است.

ج) طلب آب حیات‌

دل سالم همواره آب حیات را طلب می‌کند و عطش او تنها با سرکشیدن این باده فرو می‌نشیند؛

از درِ دل، و اهل دل، آب حیات چند نوشیدی و وا شد چشم‌هات

بس غذای سُکر و وجد و بیخودی از در اهل دلان برجان زدی

1- مثنوی معنوی، دفتر سوم، ابیات 1222 1224
2- مثنوی معنوی، دفتر سوم، ابیات 3548 3553؛ اشاره به آیه(رِجالٌ لا تُلْهِیهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَیْعٌ عَنْ ذِکْرِ اللهِ ...)(نور: 37)
3- بحارالانوار، ج 16، ص 399.