در ملکوت حج صفحه 58

پایش را می‌بوسد، گاهی دامن او را می‌گیرد، گاهی خود را به او می‌چسباند. گاهی گریه می‌کند و گاهی او را به اعزّ اشخاص پیش او قسم می‌دهد. گاهی تضرع می‌نماید که بلکه او را از مهلکه نجات دهد. خصوصاً اگر کسی باشد که انسان بداند غیر از او ملجأ و پناهی نیست، ببین تا فرمان استخلاص نگرفته از خدمت او بر می‌گردد؟

«لا وَ رَبّ الْکَعْبه»

در امورات دنیویه، انسان چنین است. و امّا بالنسبه به عذاب اخروی چون نسیه است، هیچ در فکر این مطالب نیست، حجّاج دروغی قدری می‌دوند دور کعبه، بعد می‌روند به تماشای سنگ‌ها و بازارها و دیوارها. (1) آری حاجی گرامی! باید قدر فرصت‌های حج را بدانید. به ویژه در طواف کعبه قلب را عاشقانه تسلیم خدا کنید. بوسیدن حجرالاسود، لمس خال سویدای یار است، نکند لب بر حجر بگذاری و دل تسلیم خدا نکنی. امام صادق(ع) فرمود:

وَاسْتَلِمِ الْحَجَرَ رِضاً بِقِسْمَتِه وَ خُضوعاً لِعِزَّتِه. (2)

حجر الاسود را با رضا به قسمت او و خضوع در برابر عزّت او استلام کن.

ملا محسن کاشانی در حقیقت استلام حجرالاسود می‌نویسد:

استلام حجرالاسود، به منزله دست راست خداست. پیامبر خدا(ص) فرموده‌اند: به استلام رکن بپردازید که مانند دست راست خداست که با بندگان خود، مانند بنده‌ای که با مولای خود