در ملکوت حج صفحه 62

چسان توان که سرم را ز سجده برگیرم

به صبح و شام که دائم تو در نماز منی

وقوف دل که به کوی تو مستدام افتاد

طواف کعبه چه حاجت که تو حجاز منی

خداوند متعال درباره مقام ابراهیم(ع) می‌فرماید:

وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَیْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَأَمْناً وَاتَّخِذُواْ مِن مَّقَامِ إِبْرَاهِیمَ مُصَلًّی وَعَهِدْنَا إِلَی إِبْرَاهِیمَ وَإِسْمَاعِیلَ أَن طَهِّرَا بَیْتِی لِلطَّائِفِینَ وَالْعَاکِفِینَ وَالرُّکَّعِ السُّجُودِ(بقره: 125)

به یاد آر هنگامی‌که ما کعبه را مقام امن و مرجع دین خلق مقرر داشته‌ایم. دستور داده شد که مقام ابراهیم را جایگاه پرستش خدا قرار دهید و از ابراهیم و اسماعیل تعهد گرفته‌ایم که خانه خدا را پاکیزه نگه دارید تا اینکه اهل ایمان برای طواف و اعتکاف به حرم بیایند و نماز و طاعت خدا را به جا آورند.

حاجی عزیز! همان‌گونه که خدای متعال از حضرت ابراهیم و اسماعیل 8 تعهد گرفته که کعبه را برای عاشقانش پاک نگه دارند، از ما هم تعهد می‌گیرد که خانه دل را برای او تمیز نگه‌داریم. حال که در شریعه حج، دل را شستشو دادیم و از اغیار پاک نمودیم، با خدای خویش عهد می‌بندیم که دیگر آن را به گناه آلوده نکنیم. باید در این پیمان از پروردگار توانا یاری بخواهیم و از سویدای دل بگوییم:

اللَّهُمَّ ایماناً بِکَ وَ تَصْدیقاً بکتابِکَ وَ وَفاءً بِعَهْدِکَ.

خداوندا به تو ایمان دارم و کتابت(قرآن) را تصدیق می‌کنم و به عهد(خود با) تو وفا دارم.