گلواژه‌های حج و عمره صفحه 131

3

أ

تلاوت قرآن‌

قرآن به عنوان بزرگ‌ترین کتاب آسمانی از سوی آفریدگار جهان بر کامل‌ترین انسان‌ها در طول تاریخ انسانیت، یعنی حضرت محمّد بن عبداللَّه صلی الله علیه و آله نازل گردیده، لذا بر همه مسلمانان در همه اعصار لازم است نسبت به فراگیری قرآن اوّلًا و فهم معانی و مفاهیم قرآن ثانیاً و مهم‌تر از همه، عمل به قرآن توجه نمایند. از فضیلت‌هایی که هر مسلمان در طول زندگی‌اش می‌تواند برای خود کسب و آن را به عنوان ذخیره‌ای معنوی حفظ کند و با خود به عالم باقی ببرد، تلاوت و انس با قرآن است. تلاوت و قرائت قرآن گاهی به مناسبت زمان، مانند ماه مبارک رمضان و نیز به مناسبت مکان مانند مکّه مکرمه و مسجدالحرام یا مدینه منوّره و مسجد نبوی، که مهبط وحی بوده‌اند، فضیلت بیشتری پیدا می‌کند. قرآن یکی از موهبت‌های بزرگ الهی و نعمت‌های ارزشمند خداوند بر مسلمانان است، نگاه به خطوط قرآن هم عبادت محسوب می‌شود، قرآن عِدل عترت است، پس نگاه به امام علیه السلام و قرآن و کعبه همه دارای فضیلت و ثواب است و شایسته است که زائرین عزیز حرمین شریفین در کسب این فضیلت سعی بلیغ داشته باشند و از این فیض سرشار الهی محروم نشوند و از این اقیانوس بیکران معرفت الهی فیض و فضیلت برگیرند.

شرافت دو شهر مکه و مدینه به خاطر وجود نورانی رسول خداست «لا أُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ* وَ أَنْتَ حِلٌّ بِهذَا الْبَلَدِ» (1)

، می‌فرماید: این شهر به خاطر وجود پرفیض و برکت تو چنان عظمتی به خود گرفته، آری ارزش سرزمین‌ها به ارزش انسان‌های مقیم در آن است. در زیارت نامه آن حضرت می‌خوانیم «وَ عَظَّمْتَ بِهِ الْبِلاد» (2)

خداوند بلاد را به خاطر وجود رسول خدا علیه السلام تشرف بخشید.

گاهی فضیلت تلاوت قرآن به خاطر زمانی است مانند آن که امام سجاد علیه السلام درباره ماه مبارک رمضان می‌فرماید: «وَ وَفِّقْنی فیهِ لِقَراءَةِ آیاتِکَ» (3)

و گاهی به خاطر مکان است که فرمودند کسی که در

1- سوره بلد، آیه 1

2- مفاتیح الجنان.

3- همان، دعای روز دوم ماه مبارک رمضان.