گلواژه‌های حج و عمره صفحه 232

دهند و قریش حق ندارد آنها را آزار دهد و یا مجبور کند که از آیین خود برگردند و یا آیین آنها را مسخره نمایند.

6- امضا کنندگان متعهد می‌شوند که اموال یکدیگر را محترم بشمارند و حیله و خدعه را ترک کرده و قلوب آنها نسبت به یکدیگر خالی از هرگونه کینه باشد.

7-/ مال وجان مسلمانان که از مدینه وارد مکه می‌شوند محترم است، یک نسخه از این قرارداد به سهیل داده شد و نسخه دیگر به پیامبر صلی الله علیه و آله تقدیم گردید.

20

أ

حَرّه‌

واقعه «حرّه»، قیام مردم مدینه بر ضدّ حکومت یزید بود، پس از شهادت امام حسین بن علی علیه السلام ظلم و فسق یزید، فراگیرتر و آشکارتر شد و مردم، فساد دستگاه حاکم و ظلم عمال او را دیدند و در مدینه آگاهان از اوضاع، مردم را به زشت کاری‌های حکّام آگاه ساختند. والی مدینه در آن زمان عثمان بن محمدبن ابی سفیان بود. اهل مدینه علیه او شوریدند و او و مروان و دیگر امویان را از مدینه بیرون کردند و با «عبداللَّه بن حنظله» بیعت کردند. خبر قیام مردم مدینه با گزارش مروان به گوش یزید رسید. وی سپاهی انبوه را تحت فرمان مسلم بن عقبه به مدینه گسیل داشت. مهاجمان در منطقه «حرّه واقم» فرود آمده، به مدینه تاختند و سه روز به کشتار و غارت پرداخته و به نوامیس مسلمانان تجاوز کردند. مردم به حرم پیامبر صلی الله علیه و آله پناه بردند. لشکریان یزید، حرمت حرم را نگه نداشتند و با اسب‌ها به داخل حرم آمدند و مردم را قتل عام کردند. کشتگان این واقعه، هزاران نفر بودند، از جمله «عبداللَّه بن جعفر» نیز در این حادثه شهید شد.

واقعه حرّه در 28 ذیحجه سال 63 هجری اتفاق افتاد. یزید دو ماه و نیم پس از این حادثه مرد.

این قیام که به قیام حرّه، حرّه واقم، قیام اهل مدینه و ... هم معروف است، از پیامدهای حادثه عاشورا محسوب می‌شود و افشاگری های اهل بیت و اقامه عزا در مدینه و تبلیغات زینب کبری علیها السلام در بذر پاشی آن مؤثر بوده است. حَرّه به سرزمین‌های سنگلاخ که پر از سنگ های سیاه و سوخته باشد