گلواژه‌های حج و عمره صفحه 272

8

أ

دعای عرفه‌

«بشر» و «بشیر» پسران غالب اسدی روایت کرده‌اند که عصر روز عرفه در عرفات در خدمت امام حسین علیه السلام بودیم که آن حضرت با گروهی از خاندان و فرزندان و شیعیان خود از خیمه بیرون آمده با کمال تذلل و خشوع به دامنه کوه رحمت روی آوردند، و در سمت چپ کوه ایستادند، به جانب کعبه روی گردانیدند، و دست‌ها را مقابل صورت مبارک برداشتند، هم‌چون مستمندی که با نهایت مذلّت غذا درخواست کند (1)، این دعا را خواندند (2)، سپس آن حضرت در سئوال و دعا اهتمام نمودند، در حالی که اشک از دیده‌های مبارکشان جاری بود و این‌گونه ادامه دادند:

«اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی أَخْشَاکَ کَأَنِّی أَرَاکَ ...» (3).

راویان گویند: در پایان دعا و ذکر «یا ربّ یا ربّ» آن حضرت آن‌چنان حاضران را تحت تأثیر قرار داده بود که از دعا کردن برای خودشان به آمین گفتن به دعای امام حسین علیه السلام بسنده کردند، و صدای گریه مردم، صحرای عرفات را پر کرده بود، تا این که آفتاب غروب کرد و به سوی مشعرالحرام رفتند. (4) 9

أ

دعاهای حضرت ابراهیم علیه السلام‌

قهرمان توحید و نیایش و مبارزه با بت و بت‌پرستی هفت تقاضا از خداوند مطرح می‌کند، که در هر یک از این دعاها «که در قرآن مطرح شده» نکات آموزنده‌ای وجود دارد:

1- مفاتیح الجنان.

2- یعنی دعای معروف عرفه را که با جمله الحمدللَّه الذی لیس لقضائه دافع آغاز می‌شود. مفاتیح الجنان.

3- مفاتیح الجنان.

4- دائرة المعارف تشیع، ج 7، ص 529.