صفا در صفا: یادداشت‌های سفر حج با هیات پزشکی صفحه 156

در جامه مَلَک می‌زند که «کیستی؟!» و او پاسخ می‌دهد: «جبرئیل!»

سپس پیامبر صلی الله علیه و آله از غار بیرون می‌آید. بعدها از پیغمبر شنیدند که فرمود: چون به میانه راه رسیدم، آوازی از بالای کوه شنیدم که می‌گفت: «ای محمد، تو رسول خدایی و من جبرئیل هستم.» و سپس به هر سو که می‌نگریستم جبرئیل را در هیأت مردی می‌دیدم که بر افق ایستاده و ندا سر می‌دهد که «تو رسول خدایی و من جبرئیل هستم» و در راه بازگشت به هر سنگی و درختی که می‌رسیدم از رسالت من خبر داشت و مرا تهنیت می‌گفت.

دقایقی در آن مکان مقدس نشستم و گرچه توفیق ورود به درون غار را نیافتم، اما تلاش کردم تا به قطعه‌ای از دریای معنویت این مکان دست یابم. اما ساعت از 5/ 6 گذشته بود و من باید ساعت هشت صبح کشیک بیمارستان را تحویل می‌گرفتم و توقف بیش از این، مقدور نبود. ناگزیر راه بازگشت در پیش گرفتم و ساعتی بعد در پای قلّه بودم و با دوستان و همراهان دیگر، راهی بیمارستان شدیم.

روزهای بازگشت به وطن‌

(یک‌شنبه، شانزدهم اردیبهشت ماه 75):

قرار است سه- چهار روز دیگر به تهران برگردیم، ولی امروز فهرستی به دیوار زده‌اند که زمان بندی حرکت از مکه به جده و سپس پرواز به تهران را مشخص می‌کرد و نام من در ردیف نام‌هایی بود که بنا است ساعت 10 شب فردا؛ یعنی دوشنبه 17 اردیبهشت ماه