زیارت (آثار، آسیب ها و شبهات) صفحه 19

در تفسیر نمونه آمده است:

تمام آن چه در برنامه های دینی وارد شده و انسان را به یاد خدا و عظمت آیین او می اندازد، شعائر الهی است و بزرگداشت آن، نشانه تقوای دل هاست. (1)

بنابر این تفسیر، زیارت اولیای خدا از بزرگ ترین شعائر دینی به شمار می رود.

همچنین در تفسیر هدایت می خوانیم:

شعائر، ازشعیره به معنای نشانه ای است که بر چیزی دلالت دارد و شعائر خدا، همان فرایض دینی است که بر بزرگی و عظمت پروردگار گواه است، مانند: مناسک و آداب حج، جمعه و نماز جماعت و دیگر مظاهر و نمادهای یکتاپرستی که نشانه است. (2)

6. زیارت با معرفت

شناخت مقام و موقعیت زیارت شونده، موجب کمال زیارت است. زائری که خود را در محضر امام نمی بیند، درک حضور نمی کند، حال آن که در زیارت کامل، زائر، امامش را با چشم دل مشاهده می کند.

چشم دل باز کن که جان بینی آن چه نادیدنی است آن بینی

زائری که فقط ضریح، در، دیوار و مردم را می بیند، بهره اندکی از زیارت می برد. ازاین رو، در بسیاری از احادیث، نسبت به معرفت زائر تأکید شده است.