زیارت (آثار، آسیب ها و شبهات) صفحه 42

خدا هستند؛ عظمت خدا را کوچک دانسته و برای بندگان خدا قائل به ربوبیت شده اند. (1)

و در حدیث دیگر می فرمایند: «وای بر کسی که به ما نسبت دروغ دهد! گروهی درباره ما مطالبی می گویند که آن را قبول نداریم» . (2)

امام علی علیه السلام فرموده اند: «از غلوّ و زیاده روی درباره ما (اهل بیت) بپرهیزید» . (3)

اگرچه در میان شیعیان کسی چنین عقایدی، در این حد، درباره اهل بیت علیهم السلام ندارد، اما رفتارهای عده ای غلوّآمیز است. کسانی که هنگام ورود به حرم مطهر یا رواق ها به سجده می افتند، اگر سجده شان برای شکر خداوند باشد، مشکلی ندارد، اما اگر سجده با قصدی غیر از این باشد، حرام است. (4)

آیت الله جوادی آملی در این باره چنین می نویسد:

فقهای بزرگوار ضمن فتوا به حرمت سجده برای غیر خدا گفته اند، آن چه را گروهی از شیعه به شکل سجده نزد قبر امیرمؤمنان، علی علیه السلام انجام می دهند، مشکل است که انسان به جایز بودن آن قائل شود، مگر آنکه به قصد شکر خدای تعالی به دلیل توفیق یافتن بر درک زیارت باشد. (5)

یکی از زائران می گوید که هنگام ورود به رواق حرم مطهر امام علی علیه السلام به سجده افتادم و آستانه در را بوسیدم. وقتی بلند شدم،

1- بحارالانوار، ج ٢5، ص٣46.
2- بحارالانوار، ج 25، ص٣٨6.
3- غرر الحکم ودرر الکلم، عبدالرحمان بن محمد تمیمی، ص١١٨.
4- توضیح المسائل امام خمینی، ص١4٧، مسئله١٠٩٠.
5- ادب فنای مقربان، ج١، ص٨٢.