زیارت (آثار، آسیب ها و شبهات) صفحه 69

هوس کم اهمیت و حقیر است که کل آن فضای معنوی را ممکن است تحت تأثیر قرار بدهند. (1)

بی برنامگی و تلف کردن وقت، از اموری است که در برخی زائران مشاهده می شود. زائرانی که برای بهره برداری مطلوب از سفر معنوی زیارت، هیچ برنامه منظمی ندارند و زمان معینی برای رفتن به حرم و انجام دادن اعمال در نظر نگرفته اند، با ارزش ترین فرصت ها را از دست می دهند.

امام علی علیه السلام می فرمایند:

«اِضاعَه الفُرصَهِ غُصَّهً» (2)؛ «از دست رفتن فرصت، سبب غصه و حسرت خواهد شد» .

آنها هنگام وداع و جدا شدن از آن مکان به خود می آیند.

بیدار باش جان من، عمر سفر گذشت

از آن همه نشیب و فراز، از خطر گذشت

فرصت شمار این دو سه روزی که مانده است

چه خاطرات پرخطری از نظر گذشت

سعی صفا و مروه و قربانی منا

روز مدینه و شب مکّه دگر گذشت

طوف حریم کعبه و قربانی منا

از درک کنهِ آن نشدی باخبر، گذشت

اینجا خلیل گونه تلاشی دوباره کن

پیغمبری که از پسر و سیم و زر گذشت

شب ها کنار خاک بقیع، اشک و گریه بود

شام بقیع رفت و نسیم سحر گذشت (3)

اما اگر زائر بهترین زمان را برای برنامه های زیارتی، عبادت و ختم قرآن قرار دهد و وقت های استراحت یا بازگشت از حرم را به بازار برود از سفر خود استفاده کرده است.

امام صادق علیه السلام می فرمایند: «هرگاه توفیق حضور در مسجدالنبی پیدا

1- سایت مقام معظم رهبری، فرمایشات معظم له در جمع کارگزاران حج، سال١٣٨6ه. ش.
2- وسائل الشیعه، ج١6، ص٨4.
3- اشعری.