حج، حقیقت جاودانه نگاهی ادبی به جغرافیای ادبی صفحه 145

سبک بال تر از پرنده های جنوب

آمده ای، نه با پای زمینی

که با پای دل آمده ای

هر که هستی باش! زمان، زمان حرکت است؛ نه رکود

زمان، زمان وحدت است؛ نه تفریق

زمان، زمان برادری است؛ نه تبعیض

زمان، زمان یاد است؛ نه غفلت

زمان، زمان سادگی است؛ نه تشریفات

اینجا سرزمین وحی است؛ سرزمین ابراهیم، هاجر و اسماعیل؛ سرزمین محمد و خدیجه؛ سرزمین علی و فاطمه؛ سرزمین 124 هزار پیامبر؛ سرزمین دوازده ستاره و سرزمین مهدی عج الله تعالی فرجه الشریف است.

اولین خانه عبادت، اولین نقطه نیایش، اولین مرتبه نیاز، اولین سرزمین نماز و اولین نشانی دوست. آسمانی ترین زمینی که نمودار قیامت است؛ نمودار بازگشت به فطرت است؛ نمودار امامت و توحید است؛ نمودار تعبد و رحمت است و نمودار تسلیم و رضاست.

آفتاب، مستقیم می تابد و سوزنده و داغ ...

و خاصیت عشق این است ...

سفره ای به گستردگی تمام زمین، به پهنای تمام آسمان و ابابیل ها که چونان هودجی سفید تمام فضا را پوشانده اند، موج برمی دارند و موج برمی دارند ... .

اینجا سرزمین ملکوت است. همه جا آغازی از زیبایی و حیرت است.

[مسجدالحرام، قشنگ ترین اتفاقی که هر شبش شب «قدر» است.] غرب و