حج، حقیقت جاودانه نگاهی ادبی به جغرافیای ادبی صفحه 319

کوثر، یگانه کلمه ای که تنها یک بار در قرآن آمده و آن چنان بشکوه است که خداوند فرموده: «انّا اَعطَیناکَ الکوثَر؛ ما تو را عطای بسیار بخشیدیم». (کوثر: 1)

کوثری که ترجمان حقیقت قرآن و ولایت بوده و هست.

کوثری که ترجمان حدیث ثقلین و تفسیر «بَقیهَ اللهِ خَیرٌ لَکُم اِن کُنتُم مُؤمِنینَ» است.

کوثری که چشمه شریعت و حقیقت است.

کوثری که آیینه حضور و بشارت ظهور بوده و هست.

اما افسوس از مسجد کوثر که همچون مسجد فاطمه(س)، مسجد ابوذر، مسجد بلال و همانند مسجد حدیبیه و مسجدالنحر به کتاب های تاریخ سپرده شده اند؛ همان گونه که خانه بانوی اول اسلام، حضرت خدیجه کبری(س) سپرده شد.

آری، تاریخ و کتاب هایش و برگ برگ نازک و شکننده اش جایگاه بسیار خوبی برای مکان های مقدس است؛ مکان هایی که عظمتشان نه تنها از زمین زدودنی نیست، بلکه زمین به واسطه وجود آنها هنوز به خود می بالد و نفس می کشد.

اینک مسجد کوثر، خانه زهرا(س)، خانه خدیجه(س)، دل های مردمانی است که از شرق و غرب جهان می آیند، آرزو به همراه می آورند و در سرزمین منا (سرزمین آرزوها) با یاد پیامبر و خدیجه(س) و فاطمه(س) و علی(ع) آرزوی برآورده می روند.

4. عید و قربانی1