منتهی الامال صفحه 872

؛ پیوسته حمایت کرد از ایشان تا آبها را به خدمت امام حسین علیه السّلام رسانیدند.(192) و این نافع بن هلال همان است که در جمله کلمات خود به سیّد الشّهدا علیه السّلام عرض می کند: و اِنّا علی نیّا تِنا و بصائرِنا نُوالی منْ والاک و نُعادی منْ عاداک.

مقتل عبداللّه و عبدالرّحمن غِفاریان (رحمهما اللّه )

اصحاب امام حسین علیه السّلام چون دیدند که بسیاری از ایشان کشته شدند و توانائی ندارند که جلوگیری دشمن کنند عبداللّه و عبد الّرحمن پسران عروه غِفاریّ که از شجاعان کوفه و اشراف آن بلده بودند خدمت امام حسین علیه السّلام آمدند وگفتند:

یااباعبْدِاللّهِ! علیْک السّلامُ حازنا الْعدُوُّ اِلیْک.

مستولی شدند دشمنان بر ما و ما کم شدیم به حدّی که جلو دشمن را نمی توانیم بگیریم لا جرم از ما تجاوز کردند و به شما رسیدند پس ما دوست داریم که دشمن را از تو دفع نمائیم و در مقابل تو کشته شویم ، حضرت فرمود: مرحبا!پیش بیائید ایشان نزدیک شدند و در نزدیکی آن حضرت مقاتله کردند، و عبد الّرحمن می گفت :

شعر : قدْ علِمتْ حقّا بنُو غِفار

وخِنْدِف بعْد بنی نِزارٍ

لنضْرِ بنّ معْشر الْفُجّارِ

بِکُلِّ عضْبٍ صارم بتّارٍ

یاقوْمِ زُودُوا عنْ بنیِ الاْحْرارِ

بِالْمُشْرفّیِّ والْقِناالْخطّارِ(193)

پس مقاتله کرد تا شهید شد. راوی گفت : آمدند جوانان جابریان سیْف بن الحارث بن سریع و مالِک بن عبد بن سریع ، و این دو نفر دو پسر عمّ و دو برادر مادری بودند آمدند خدمت سیّد الشّهداء علیه السّلام در حالی که می گریستند، حضرت فرمود: ای فرزندان برادر من برای چه می گرئید؟ به خدا سوگند که من امیدوارم بعد