تفسیر آیات حج : ویژه جوانان صفحه 98

هدف از قربانی کردن

لَنْ یَنالَ اللّهَ لُحُومُها وَ لا دِماؤُها وَ لکِنْ یَنالُهُ التَّقْوی مِنْکُمْ کَذلِکَ سَخَّرَها لَکُمْ لِتُکَبِّرُوا اللّهَ عَلی ما هَداکُمْ وَ بَشِّرِ الْمُحْسِنِینَ (حج: 37)

گوشت های آن [قربانی]ها و خون های آنها به خدا نمی رسد؛ اما خودنگهداری شما به او می رسد. این گونه آنها را برای شما رام ساخت تا خدا را به پاس اینکه شما را راهنمایی کرده است، بزرگ شمارید و نیکوکاران را مژده ده.

نکته ها و اشاره ها

1. فلسفه و هدف قربانی، باتقوا شدن شماست؛ وگرنه خدا به گوشت و خون قربانی نیازی ندارد؛ چراکه او بی نیاز و کامل است؛ به عبارت دیگر، هدف از قربانی کردن آن است که شما با این عمل عبادی، پله های رشد و کمال را بپیمایید و به خدا نزدیک تر شوید و درس ایثار و آمادگی برای فداکاری و شهادت و نیز درس یاری رساندن به فقیران را بیاموزید.

2. خون حیوانات قربانی به خدا نمی رسد. اعراب جاهلی هرگاه حیوانی را قربانی می کردند، خون آن را بر سر بت ها یا در و دیوار کعبه می پاشیدند و برخی از مسلمانان نیز بی میل نبودند که از این برنامه خرافی پیروی کنند. آیه فوق آمد و آنان را از این کار بازداشت. (1)

3. خدا حیوانات نیرومند را رام شما ساخت تا با عظمت خدا آشنا شوید و با تکبیر، سپاس او گویید.