امیر المؤمنین اسوه وحدت صفحه 29

7-ج 5 ص 328 (شماره حدیث 3875) .
8-ج 6 ص 292 سید تقی حکیم در کتاب اصول فقه مقارن ص 155-156 به نقل از کتاب در المنثور سیوطی ج 5 ص 198 آورده است که حاکم و بیهقی این حدیث را روایت کرده اند.
9-صحیح مسلم ج 15 ص 192-195.

10 و 11-ج 5 ص 198 (الفقه المقارن از حکیم ص 155) .

12-احمد در مسند خود ج 3 ص 286 آن را نقل کرده است.

فصل سوم

دارندگان نقش اساسی

هر گاه به حوادث مهمی که به امت یا امتها-به سبب انجام رسالت های دینی و

گسترش آن-رسیده است،نظری بیفکنیم،و همچنین کسانی را که در زمان آغاز آن پیشامدها و در مراحل شروع آن می زیسته اند،مورد توجه قرار دهیم،در می یابیم که آن پدیده ها و دگرگونیهای اولیه آن به انبوه کسانی که معاصر ایشان بودند-افراد و یا گروههای کوچک-ارتباطی ندارد.به طور مثال،وجود این سرباز یا آن کشاورز،کارگر،بازرگان و یا فرد سیاستمدار،و یا عدم آنها،هیچ اثری مثبت یا منفی در آن پیشامدهای مهم و دگرگونیها، نداشته است.پس امکان داشت-جز در موارد بسیار اندک-نیازی به وجود هیچ فردی در پدید آمدن آن پیشامدها نباشد.به این ترتیب که انسان دیگری جای او را پر کند،و نقشی همانند نقش ناچیز او عهده دار شود.