امیر المؤمنین اسوه وحدت صفحه 334

این حدیث، درستی حدیث انذار»را تایید می کند،زیرا که هر دو حدیث در معنی هماهنگند و از یک مقصود حکایت می کنند.

حدیث منزلت،تمام مراتب هارون را-به جز نبوت-به علی (ع) می دهد.و هارون برادر و وزیر موسی (ع) بود،و قرآن نیز بیانگر آن است:«و برایم وزیری از خاندانم،برادرم هارون را قرار ده، و پشتم را به وسیله او قوی ساز.» (13) .و هارون نایب موسی و کسی بود که جانشین او گردید.

«به موسی سی شب وعده کردیم و آن را با ده شب کامل ساختیم،پس وقت مقرر پروردگارش چهل شب تمام شد،موسی به برادرش هارون گفت:جانشین من در میان قومم باش و آنها را اصلاح کن و از راه فاسدان پیروی مکن (14) .

و هارون چون موسی رهبر همه بنی اسرائیل شد و از جانب خدا قدرتی چون قدرت موسی به او داده شد،و قرآن گویای آن است:

خداوند به موسی فرمود:«بزودی بازویت را به وسیله برادرت (هارون) نیرومند گردانیم و برای شما تسلطی قرار دهیم،تا آنان به شما نرسند،و شما و پیروانتان به وسیله آیات ما پیروز شوید.» (15) .

براستی که فرموده خدا«شما دو نفر و پیروانتان پیروزند»بروشنی دلالت دارند بر این که تمام کسانی که به موسی (ع) ایمان آورده بودند پیروان هارون بودند همان طوری که پیروان موسی بودند.و آیه مبارکه نیز می گوید،که خداوند به هر دوی آنها تسلط و مقام والایی داد که هرگز کافران گزندی به ایشان نرسانند،و پیروزی بر دشمنان از آن ایشان و پیروانشان است.و علی (ع) به مقتضای بیان پیامبر (ص) دارای چنان مراتبی است.پس او برادر پیامبر (ص) است و خداوند به وسیله او بازوی برادرش پیامبر،محمد (ص) را نیرومند گردانید،با

تفاوتی که میان آن دو برادران است.برادری هارون با موسی در ولادت است بدون دستاورد با زحمت و کوشش،اما برادری علی با محمد (ص) مهمتر است زیرا که او با علی از یک پدر و مادر متولد نشده اند بلکه برادری به پاداش عمل وی به او داده شد و هم او وزیر و نایب پیامبر است،که جایگزین او می شود.و همچون پیامبر،مورد اطاعت تمام مسلمانان می باشد.و آیا معنی خلافت چیزی فراتر،از اینهاست؟

آری پیامبر (ص) با این عبارت فشرده همه جانبه اعلام می دارد که وزیر و جانشین او و کسی که بر تمام مسلمانان لازم است از او پیروی کنند و فرمان او را ببرند همان طوری که از پیامبر (ص) پیروی می کنند و فرمان او را می برند،او تنها علی بن ابی طالب (ع) است.و تمام آنها را حدیث بیم دادن خویشاوندان در بردارد،زیرا که پیامبر (ص) به مسلمانان فرمود:«این برادر، وصی و خلیفه من در میان شماست پس به سخن او گوش فرا دهید و از او پیروی کنید.»و دوست دارم که به آیه قبلی در مورد موسی و هارون برگردم،آن جا که متضمن نکاتی است که نشان می دهد،خداوند به آن دو تن تسلط،قدرت و مقام والایی مرحمت کرده است تا ست خیانت کافران به ایشان نرسد و ایشان و پیروانشان پیروز شوند.چقدر در این زمینه شباهت میان موسی و هارون با محمد (ص) و علی زیاد است!براستی که خداوند بازوی محمد (ص) را به وسیله علی قوی کرد.علی (ع) در دلاوریش اعجوبه روزگار بود.آن دو تن دارای حاکمیتی از جانب خدا بودند و در برابر دشمنان اسلام مقام بلندی داشتند،که کافران با همه فزونی افراد و کمی شمار

مسلمانان آن روز،نتوانستند،به هیچ یک از آن دو بزرگوار،صدمه ای برسانند،و پیامبر (ص) و علی (ع) و پیروانشان پیروز شدند،چه بسیار سختیهایی که پیامبر (ص) با آنها روبرو شد و چه بسا در آن موارد مسلمانان در تنگنا قرار گرفتند و بسیاری از ایشان تصور کردند،که این بار به شکست سپاه توحید می انجامد.در حالی که با پایداری پیامبر (ص) و سرسختی برادرش علی (ع) کفه اسلام سنگین شد و دین خدا در همان نبرد به پیروزی رسید.مسلمانان بارها به هزیمت رفتند و پیامبر (ص) و علی (ع) بتنهایی و یا با تنی چند باقی ماندند،ولیکن خداوند به ایشان سلامتی عطا کرد و پیروزی بر گردانهای مهاجم را بر ایشان مقرر فرمود.براستی که پیامبر (ص) و نایبش علی (ع) بیست و سه سال در محاصره خطرها به سر بردند،ولیکن دشمنان نتوانستند به ایشان صدمه ای وارد کنند و ایشان و پیروانشان پیروز شدند.ابو تمام طایی علی (ع) و مبارزه های او در راه خدا را توصیف کرده است،و چه خوب توصیف کرده است آن جا که می گوید:هر گاه بخواهند افتخارات علی را بشمارند،برادر پیامبر (ص) و داماد اوست که نه مثل او برادری وجود دارد و نه همچون او دامادی با او پشت پیامبر،محمد (ص) قوت یافت همان طوری که با هارون پشت موسی (ع) قوت گرفت همواره او زداینده غبارهای اندوه بود[آری]فتح و نصرت او غبار غم را از چهره پیامبر (ص) می زدوداو در تمام صحنه ها چون شمشیری بود،شمشیر خداو شمشیر پیامبر خدا،که نه کندی در آن راه داشت و نه فرسودگی کدام دستی است که برای نکوهش او کوتاه نباشد زیرا که هیچ گمراهی و ضلالتی در او راه ندارد.-از یک طرف پناهگاه

امنی برای دینداران بودو از طرفی برای مخالفان دین سهمگین بودرخنه های ترسناک سقوط به وسیله او مسدود می شدو با وجود او نفوذ در سرزمین دشمن ایجاد می شد.