امیر المؤمنین اسوه وحدت صفحه 360

«هیچ مرد و یا زن با ایمانی حق ندارند،هنگامی که خدا و پیامبرش مقرر فرمودند کاری انجام شود،نسبت به کار خود اختیار کنند،و هر کس از خدا و پیامبر (ص) نافرمانی کند،دچار گمراهی آشکار شده است (15) .

هنگامی که تمام این مطالب را دریافتیم،فهمیدن مقصود پیامبر (ص) از عبارات روز غدیر برای ما آسان می شود.پس اگر ما تنها آخرین محتوا را از عبارت پیامبر (ص) یعنی:«هر کسی را که من مولای اویم،علی (ع) مولای اوست .بگیریم،چیزی جز معنای زمامدار و یا کسی که به فرمان خدا و یا به فرمان آن که حق دارد از طرف خدا اداره امور مسلمانان را به او واگذار کند،فرمانش مطاع است از آن برنمی آید.وپیامبر (ص) بطور واضح بیان می کند که علی (ع) در آن جهت همانند اوست.و هر گاه این مضمون را با مضمون دوم،یعنی عبارت:«آیا من سبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر نیستم؟» (که تعدادی از روایات به این مضمون آمده است) در نظر بگیریم،بطور کامل،هدف روشن خواهد شد،زیرا به مقتضای نص قرآن،پیامبر (ص) نسبت به هر مؤمنی سزاوارتر از

خود اوست و پیامبر (ص) هم می خواسته است،همین مطلب را به مسلمانان یاد آوری کند.و از طرفی چون در پی سؤال خود این عبارت را آورده است:«هر کسی که من سرپرست اویم پس این علی سرپرست اوست.»،پس مقصود این بوده است که علی (ع) همچون پیامبر (ص) از طرف خداوند،حق اداره امور مسلمانان را دارد.و هر گاه کسی حق داشته باشد در این مورد تردید کند،محتوای بخش اول حدیث:«همانا من در میان شما دو شی ء گرانقدر،کتاب خدا و عترتم،اهل بیتم را می گذارم.اگر به آنها چنگ بزنید هرگز گمراه نمی شوید،پس توجه کنید که پس از من درباره آنها چگونه رفتار خواهید کرد،و آنها هرگز از یکدیگر جدا نشوند تا این که کنار حوض بر من باز گردند.»،هر نوع شک و تردید را از بین می برد و حقیقت را بطور خالص آشکار می سازد،بنابراین از عترت (و در راس ایشان از علی (ع) ) باید همان طوری که از قرآن پیروی می شود،پیروی گردد.و پیروی از عترت مانند پیروی قرآن بر هر مسلمانی واجب است.و احادیثی که به این مضمون آمده اند فراوان و متعددند.و صدور این روایات از پیامبر (ص) یقینی است.و معنای تمام آنها این است که پیروی علی (ع) و اطاعت از او مانند اطاعت از پیامبر (ص) است.و پیروی او به فرمان خدا بر هر مسلمانی واجب است.

و از این رو علی (ع) سرپرست هر مؤمنی است که پیامبر (ص) سرپرست او بوده است.و اگر فرمایش پیامبر (ص) را به بریده و دیگران به خاطر بیاوریم که در چند حدیث فرمود:علی (ع) از من است و من از علی هستم.و او پس از من سرپرست هر

مؤمنی است یا او پس از من سرپرست شماست،دیگر مجالی برای هیچ گونه گفتگو پیرامون مقصود پیامبر (ص) از دو کلمه،مولا و ولی،باقی نمی ماند.این بود محتوای بیانات پیامبر (ص) .بیاناتی که قبلا نقل کردیم این بود که اطاعت از علی (ع) اطاعت خدا و پیامبر و نافرمانی علی (ع) نافرمانی خدا و پیامبر (ص) و جدایی از او،جدایی از خدا و پیامبر و دشنام بر او،دشنام بر خدا و پیامبر است.

آیه تبلیغ

وقتی از علت توقف پیامبر (ص) در غدیر خم و ابلاغ آن بزرگوار در مورد ولایت علی (ع) به مسلمانان آگاه شویم،بر ما مسلم می شود که سخنان پیامبر (ص) چیزی جز دستوری از جانب خداوند نبوده است.و آن اعلان در مورد آینده رسالت و امت و همچنین تامین یک رهبر شایسته مربوط است.

در سوره مائده این آیه مبارکه را می خوانیم:

«ای پیامبر (ص) آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده است،به مردم تبلیغ کن،اگر نکردی حق رسالت او را انجام نداده ای،و خداوند تو را از مردم حفظ می کند،براستی که خداوند کافران را هدایت نمی کند» (16) .

این آیه صرف نظر از هر گونه حدیثی که درباره تفسیر آن رسیده است چند چیز را می رساند: