امیر المؤمنین اسوه وحدت صفحه 88

روزی پیامبر با علی عهدی بسته و به او گفت:«تو برادر و وزیر منی،قرضم را ادا می کنی و به وعده من عمل می کنی و مرا بریئ الذمه می سازی...» (6)

چون زفاف فاطمه با علی برگزار شد،پیامبر خدا به ام ایمن فرمود:«برادرم علی را نزد من بطلب!»ام ایمن (به شوخی) گفت:او برادر توست و در عین حال (دخترت را) به ازدواج او در می آوری؟پیامبر فرمود:آری ای ام ایمن!پس،علی را نزد او طلبید و او آمد...» (7) .

همسر بانوی زنان

پیامبر در گرامیداشت علی در حد اعلان برادریش با او بسنده نکرد،بلکه افتخار بی نظیر دیگری نیز بر آن افزود،او را به دامادی خود انتخاب کرد و دخترش فاطمه زهرا را که درباره او گواهی داد بر این که بانوی زنان اهل بهشت (یا بانوی زنان با ایمان) است همسر او قرار داد (8) . و درباره او گفت:«فاطمه پاره تن من است،هر که او را به خشم آورد،مرا به خشم آورده است.» (9) . و عایشه ام المؤمنین درباره او گفته است:«از نظر کلام و بیان،کسی را از فاطمه به رسول خدا (ص) شبیه تر ندیده ام،و او هرگاه بر پیامبر وارد می شد،خوش آمد می گفت و به احترام او از جا برمی خاست و دست او را می گرفت و می بوسید و در جای خود می نشاند» (10) .

عایشه هر گاه از فاطمه دختر پیامبر یاد می کرد،می گفت:«کسی را راستگوتر از او ندیده ام مگر پدرش را» (11) .

البته شخصیتهای برجسته ای از اصحاب،خواستار ازدواج با بانوی زنان بودند پیامبر (ص) به آنان جواب رد می داد و می گفت:«من در این باره منتظر فرمان خدایم و مقصود او از این حرف

این بود که درباره ازدواج وی منتظر دستوری از جانب خداست.

هنگامی که علی درخواست همسری با او را کرد،پیامبر به او گفت:«خوش آمدی و شایسته ای! »پس،در سال اول هجری دخترش را به همسری او در آورد.علی،پس از جنگ بدر در سال دوم هجری با او زفاف کرد.

براستی که مقدر این ازدواج آن بود که ثمره های بی نظیری داشته باشد.از جمله این ثمره ها دو در قیمتی این امت بود که پیامبر درباره آنها و مادرشان فرمود که فرشته ای از آسمان آمده، مژده می دهد که فاطمه بانوی زنان اهل بهشت است و حسن و حسین دو سرور جوانان اهل بهشتند (12) .

با تولد آن دو بزرگوار شریفترین خانواده ها در تاریخ اسلام،شکل گرفت،و اعضای چهار گانه این خانواده،خاندان پیامبر و عترت او گردیدند که پیامبر مسلمانان را مامور کرد تا هنگام صلوات فرستادن بر او بر آنان نیز درود فرستند.این خاندان همان است که پیامبر (ص) مسلمانان را به پیروی اعضای آن واداشته است زیرا آنان یکی از دوثقلند که پیروی آنها موجب ایمنی از گمراهی است.