تاریخ خمس صفحه 123

1- 203. پیشین، ص 510، ح 2.

2- 204. وسائل الشیعه، ج 9، ص 534، باب 1 من ابواب الانفال، ح 31.

می فرمود: «الفی ء والأنفال … للَّه ولرسوله، فما کان للَّه فهو لرسوله، یضعه حیث شاء وهو للإمام بعد الرسول … ولیس لنا فیه غیر سهمین، سهم الرسول وسهم القربی، ثمّ نحن شرکاء الناس فیما نحن بقی»؛(1) «فی ء و انفال از آن خداوند و پیامبرش است، پس آنچه از آن خداوند است برای پیامبرش می شود و به هرکه بخواهد می دهد و این اختیار پس از پیامبر به امام می رسد … و بر ما جز دو سهم بیشتر نیست، و آن سهم پیامبر و سهم خویشاوندی است، پس ما شریک با مردم در آنچه که باقی مانده هستیم».

زراره بن اعین یکی از مشهورترین شاگردان امام می گوید: «الإمام یجری وینفل ویعطی ما شاء قبل أن تقع السهام … »؛(2) «امام اختیار دارد پیش از تقسیم سهام زیاد بدهد و یا به هر کس که خواست بدهد».

این امری پذیرفته شده نزد شاگردان امام علیه السلام بود و کسی در این باره به خود تردیدی راه نمی داد.

4 - گسترش خمس در غنایم غیر جنگی

از آنجا که جنگ ها همه توسط خلفا و فرماندهان نظامی آنها