تاریخ خمس صفحه 137

1- 227. اصول کافی، ج 1، ص 410، ح 1.

امروز شده بودند. سران دولت بنی عبّاس، چون ابوالعباس، سفّاح و ابوجعفر منصور،(1) پیش از رسیدن به قدرت، همگی خود را هوادار و محرم اهل بیت علیهم السلام و خاندان علوی می دانستند و از اسرار و شیوه های مبارزاتی آنان باخبر بودند. و همچنین بهره گیری آنها از توان مالی شیعیان و خمس، در مبارزه سیاسی و قیام های شیعی و علوی بود، دیده بودند؛ مانند ارسال هزار دینار از جانب امام صادق علیه السلام برای بازماندگان کسانی است که در قیام «زید بن علی بن الحسین» به شهادت رسیده بودند.(2)

و از آنجا که عباسیان خود از بنی هاشم بودند، خود را از مستحقّین و مدّعیان خمس می دانستند و گاهی نیز از درآمد آن در جهت مبارزه با فرمانروایان بنی امیه بهره می بردند، مثلاً پنج سال پیش از سقوط بنی امیه، در سال 128 ه.ق، گروهی از هواداران و مبلّغین بنی عباس در یک گردهمایی پنهانی نزد ابراهیم بن محمّد (معروف به امام، برادر بزرگ تر منصور و سفاح) جمع شدند، در این گردهمایی که ابومسلم خراسانی نیز در میان آنها بود، هواداران بنی عبّاس خمس اموال خود را به ابراهیم دادند و کمک مالی فراوانی به او کردند تا در جهت