تاریخ خمس صفحه 147

1- 242. تهذیب الأحکام، ج 4، ص 122، ح 346؛ وسائل الشیعه، ج 9، ص 498، باب 7، ما یجب فیه الخمس، ح 1.

«از امام صادق علیه السلام در مورد عنبر و غوّاصی برای مروارید پرسیدم؟ فرمود: بر آن خمس هست، از گنج پرسیدم که به آن هم چقدر تعلّق می گیرد؟ فرمود: خمسش هست، از معدن ها پرسیدم که به آنها چیزی تعلّق می گیرد؟ فرمود: در آن خمس هست، از سرب و مس زرد و آهن و آنچه که در معدن است پرسیدم؟ فرمود: هرچه که از معادن طلا و نقره گرفته می شود، از آنها نیز گرفته می شود».

و نیز ابی سیّار، مسمع ابن عبد الملک می گوید: «قلت لأبی عبد اللَّه علیه السلام: إنّی کنت ولیت الغوص فأصبت أربع مائه ألف درهم، وقد جئت بخمسها ثمانین ألف درهم، وکرهت أن أحبسها عنک وأعرض لها وهی حقّک الذی جعل اللَّه تعالی لک فی أموالنا، فقال: وما لنا من الأرض وما أخرج اللَّه منها إلّا الخمس؟! یا أباسیّار! الأرض کلّها لنا، فما أخرج اللَّه منها من شی ء فهو لنا، قال: قلت له: أنا أحمل إلیک المال کلّه؟ فقال لی: یا أباسیّار! قد طیّبناه لک وحلّلناک منه فضم إلیک مالک، وکلّ ما کان فی أیدی شیعتنا من الأرض فهم فیه محلّلون، ومحلّل لهم ذلک إلی أن یقوم قائمنا فیجبیهم طسق ما کان فی أیدی سواهم … منها صغره»؛(1) «به امام صادق علیه السلام گفتم: من کارم غوّاصی بود، که چهارصد هزار درهم