تاریخ خمس صفحه 165

دیگر جایگاه علمی و مقبولیت ایشان نزد مردم مانع از ترور ایشان می شد. او درصدد بود هر کس پس از امام صادق علیه السلام، ادّعای جانشینی و امامت نمود، فوراً او را از سر راه خلافت خود بردارد.

هشام بن سالم می گوید: به هنگام وفات امام صادق علیه السلام، من و ابوجعفر - مؤمن طاق - در مدینه بودیم، مردم بر گرد عبداللَّه فرزند بزرگ امام صادق علیه السلام جمع شده بودند، ما هم نزد او رفتیم. او را شایسته امامت نیافتیم، از نزدش بیرون آمدیم، در حالی که ره گم کرده بودیم، نمی دانستیم به کجا رو کنیم؟ از مرجئه پیروی کنیم؟ یا زیدیه؟ یا قدریه و یا از معتزله؟ در کوچه ای نشستیم و گریه کردیم، ناگهان پیرمردی ناشناس را دیدیم که با دست اشاره می کند که همراه او برویم، ترسیدیم از جاسوسان مخفی منصور باشد، چرا که او در مدینه جاسوسانی را گماشته بود تا ببیند شیعه بر چه کسی اتّفاق می کنند تا آنها گردن او را بزنند. ترسیدیم این هم از همان جاسوسان باشد … به هر حال، به همراه او راه افتادیم تا اینکه ما را به نزد امام ابوالحسن موسی بن جعفرعلیه السلام برد. از امام پرسیدم: قربانت گردم پدرتان فوت کرده اند؟ فرمود: آری. پرسیدم: قربانت گردم چه کسی بعد از او امام است؟ فرمود: ان شاء اللَّه تو را راهنمایی و هدایت می کند … گفتم: قربانت گردم شما خودتان هستید؟ فرمود: من این را نمی گویم! پرسیدم: قربانت شوم پرسش کنم از شما آنچه که از