تاریخ خمس صفحه 171

اعتماد خود، اشخاصی را چون مفضّل بن عمر، هشام بن حکم(1) و عبدالرحمن بن حجّاج(2) را قیّم و کارگزار خود نموده بود تا با پول های رسیده برای ایشان تجارت و داد و ستد کنند. یا در برخی خبرها آمده: آن حضرت از پول های خود، املاک باغی و زراعی خریداری نموده، در حالی که شخصاً نیازی به آن نداشت.(3)

یکی دیگر از منابعی که امام نیازهای شخصی و تشکیلاتی خود را از آن تأمین می کرد، صدور حواله های پرداخت و یا خرید برای شیعیانی بود که از توان مالی بالایی برخوردار بودند، به ویژه شیعیانی که در پست های بالای حکومتی شغلی داشتند.

حسن، فرزند علی بن یقطین (وزیر خاندان عبّاسی) می گفت: موسی بن جعفرعلیه السلام همیشه اگر چیزی برای نیازهای خودش و یا اداره کارهایش می خواست به پدرم می نوشت تا تهیه کند … (4) و یا موسی بن بکر می گفت: موسی بن جعفرعلیه السلام برگه ای برایم فرستاد که در آن لیست نیازهای آن حضرت بود که فرموده بود تا برایشان تهیه کنم.(5)