تاریخ خمس صفحه 184

1- 306. پیشین.

2- 307. الموطأ مالک بن انس، ص 23.

3- 308. ادوار فقه، ج 3، ص 729.

ابی عمیر را یکصد و بیست تازیانه می زنند تا نام یاران امام را بگوید.(1)

با توجّه به این شرایط کسی جرأت نقل روایت نداشت و اگر هم روایت نقل می کرد، نام امام برده نمی شد و اگر هم برده می شد، با نام های رمزی مانند «العبد الصالح»، «الفقیه»، «الرجل»، «الرجل الصالح»، «العالم» و «الشیخ» و … نام می برد؛(2) لذا دیده می شود رواتی چون عبداللَّه بن سنان، محمّد بن ابی عمیر، هشام بن حکم، یونس بن عبدالرحمن که در طول زمان امام حضور داشته اند، یک روایت و یا حداکثر پنج روایت و برخی هیچ روایتی از امام نقل نکرده اند، در حالی که از امام صادق علیه السلام هر کدام صدها روایت آورده اند. بنابراین جایی برای نشست های علمی امام نبود؛ بلکه همه پرسش ها توسط نزدیکان امام از ایشان پرسیده می شد، به عنوان مثال: علی بن جعفر برادر امام کاظم علیه السلام، پرسش های زیادی را از امام پرسید که همه آنها در کتابی به نام «مسائل علی بن جعفر» گرد آوردی شده و یا علی بن یقطین و یونس بن عبدالرحمن نامه ها و پرسش های