تاریخ خمس صفحه 211

1- 347. اختیار معرفه الرجال، ج 2، ص 795، رقم 975.

2- 348. همان، ج 2، ص 868.

خود ناراحت شده است، ابراهیم بن هاشم می گوید: نزد ابی جعفرعلیه السلام بودم که صالح بن محمّد بن سهل، سرپرست برخی موقوفات امام در قم، وارد شد و گفت: سرورم مبلغ ده هزار را بر من حلال کن؛ چون که آن را مصرف کردم. امام فرمود: «أنت فی حلّ. فلمّا خرج صالح فقال أبوجعفرعلیه السلام: أحدهم یثب علی أموال آل محمّد وأیتامهم ومساکینهم وأبناء سبیلهم فیأخذه، ثمّ یجی ء فیقول: اجعلنی فی حلّ أ تراه ظنّ أنّی أقول: لا أفعل! واللَّه لیسألنّهم اللَّه یوم القیامه عن ذلک سؤالاً حثیثاً»؛(1) «حلالت باشد. هنگامی که صالح بیرون رفت، امام فرمود: برخی شماها از دارایی که به خاندان محمّدصلی الله علیه وآله و یتیمان و نیازمندان و در راه ماندگان او رسیده است، می خورید و بعد می آیید و می گویید: ما را حلال کن! آیا گمان نمی کنید که من بگویم: حلال نمی کنم. به خدا سوگند روز قیامت در این باره فوراً از شما می پرسند».

آنچه که امام را ناراحت نموده بود، دخل و تصرّف بدون اجازه بوده، و گرنه امام به هنگام نیاز، کمک های لازم را به آنها می نمود و یا اجازه تصرّف می داد.

احکام جدید خمسی

احکام جدید خمسی

در این زمان حکم های تازه ای در زمینه خمس از سوی امام