تاریخ خمس صفحه 230

1- 374. بهجه الامال فی شرح زبده المقال، ج 5، ص 344.

2- 375. بحارالانوار، ج 50، ص 185، ح 62؛ آورده از مشارق الانوار، ص 100.

خودتان را از پیرامون او و سخنان او دور نگه دارید».(1) و سرانجام امام فرمان می دهد که این خائن را از میان بردارند.(2)

تبیین خمس بر سود کسب ها

در زمان ائمّه آخرین علیهم السلام، خمس و احکام آن برای شیعیان پدیده ای ناشناخته نبود؛ بلکه وجوب پرداخت خمس، یکی از نشانه ها و مشخصه های شیعه شده بود. دیگر این که با بودن سازمان گسترده نمایندگان امام و آشنایی بالای آنها با احکام خمس، نیازی به پرسش از امام کمتر پیش می آمد و تنها پرسش های تازه و نو بی پاسخ می ماند.

به همین دلیل است که روایت های رسیده از دوران ائمّه آخرین علیهم السلام بسیار اندک است؛ مثلاً از امام ابی الحسن الهادی علیه السلام سه تا چهار روایت بیشتر نقل نشده، که از آن جمله روایات، روایتی است درباره تخفیفی که پدر بزرگوارشان (امام جوادعلیه السلام) در نامه سال 220 ه.ق به علی بن مهزیار ابلاغ کرده بود.

در این زمینه پرسش های فراوانی از نماینده های امام شد؛ لذا نماینده امام در همدان، ابراهیم بن محمّد همدانی، طی نامه ای این پرسش را از امام پرسید و پاسخ آن را در اختیار نماینده امام در اهواز، علی بن مهزیار، قرار داد. متن نامه این چنین است: