تاریخ خمس صفحه 279

1- 441. تلقّی به قبول: یعنی روایتی را که مناقشه ای در سند آن باشد، امّا فقها به مضمون آن عمل کنند.

حقّش برسان و او اطاعت می کند و به هنگام بازگشت به بغداد، محمّد بن عثمان عمری به او مراجعه می کند و خمس اموال را طی لیستی که در اختیار داشته، تحویل می گیرد.(1)

ب) در زمان غیبت کبری

این روایت گرچه از سوی دو نفر از فقهای بزرگ شیعه، آن هم در کتاب غیر فقهی ایشان؛ یعنی کتاب کمال الدین شیخ صدوق و کتاب غیبت شیخ طوسی، با دو طریق از کلینی نقل شده است؛ امّا این روایت در هیچ یک از کتب فقهی فقها، حتّی کلینی در مهم ترین کتاب فقهی خود؛ یعنی اصول کافی و شیخ صدوق در معتبرترین کتاب فقهی خود؛ یعنی در من لا یحضره الفقیه و شیخ طوسی در دو کتاب فقهی و مهم خود چون التهذیب و الاستبصار و کتاب فتوای خود، نهایه و سایر کتب دیگر خود نیاورده اند و نیز شیخ مفید و سیّد مرتضی و دیگر فقها در کتب فقهی خود نیاورده اند و هیچ فقیهی تا اواخر قرن یازدهم، بر طبق آن فتوا نداده و تنها کتاب فقهی که اثری از آن دیده شده است، کتاب ذخیره المعاد فی شرح الإرشاد، مرحوم سبزواری (م 1090 ه.ق) است(2) و سپس در کتب سایر فقها و محدّثین وارد شده است؛ یعنی نزدیک به