تاریخ خمس صفحه 292

1- 457. المراسم العلویه، ص 142.

امام نگهداری کند و اگر ظهور امام را درک کرد، به ایشان بدهد و اگر ظهور را درک نکرد، آن را به کسی از فقهای شیعه که به دیانت و امانت داری او اطمینان دارد، بدهد و سفارش کند که اگر ظهور را درک کرد این را به امام علیه السلام و اگر درک نکرد، او هم به دیگری وصیت کند.

برخی از فقهای ما به استناد روایتی که می گوید: هنگام ظهور امام علیه السلام زمین، گنج های خود را آشکار می کند، می گویند: شایسته است که آن را دفن کنیم، نظر اوّل بااحتیاط تر و بدهی انسان بهتر برطرف می شود.(1)

8

ابن حمزه، محمّد بن علی طوسی (م پس از 566 ه.ق) نخستین کسی است که فتوا داده سهم امام را میان پیروان نیازمندش تقسیم کنند. او در کتاب خود می نویسد: «و امّا هنگامی که امام حاضر نباشد. سخن ها در این باره گفته اند. آنچه نزد من درست است اینکه سهم امام را تقسیم کنند بر کسانی از پیروانش که نیازمند و نیک کردار و پایدار در دین و آشنا به حقّ امام هستند.(2)

9

ابن ادریس حلّی، ابی جعفر محمّد بن منصور بن احمد بن ادریس (متوفی 598 ه.ق) در آغاز، چهار حالت را تصویر