تاریخ خمس صفحه 315

1- 493. زبده المقال، ص 141 - 143.

کتاب مستمسک چنین آورده است: به هر حال چیزی که ما را راهنمایی کند بر هزینه کردن سهم امام علیه السلام در جای معینی روشن و آشکار نشد، پس تصرّف کردن در آن مشکل است مگر اینکه احراز شود رضایت امام علیه السلام در هزینه کردن آن در برخی موارد، مثل اینکه در این زمان ما می دانیم امام علیه السلام راضی هستند به هزینه کردن سهمشان در برپا نمودن پایه های دین و برافراشتن پرچم اسلام و ترویج شرع مقدس و هزینه های طلابی که با سخنرانی و نصایح آنها اثر بسیار مهمی را برای مؤمنین و آشکار کردن حلال و حرام و دیگر واجبات دینی که بیشتر متدینین امروزه از آنها دور شده اند. و احتیاط آن است که نیت صدقه از سوی امام کنند و به همین جهت، احتیاط واجب این است که باید احراز رضایت امام علیه السلام در جواز تصرّف در آن بشود، پس هنگامی که احراز رضایت ایشان به هزینه کردن آن در جهت معینی شد، جایز است که مالک خودش این کار را به عهده بگیرد و نیازی به مراجعه به حاکم شرعی نیست.(1)

31

مرحوم آیت اللَّه العظمی سید محمّد هادی میلانی حسینی (م 1395 ه.ق) در درس و مباحث علمی خود چنین استدلال کرده اند: اگر محل مراجعه برای موضوع خمس امام باشد، بنابراین در عصر غیبت نیز رجوع به حاکم می شود؛ چرا