تاریخ خمس صفحه 318

همین جهت بایسته است که برای تشخیص رضایت امام، به مرجع تقلیدی که تقلید از او صحیح است مراجعه شود، مگر اینکه خودش یقین به رضایت امام علیه السلام پیدا کند. بنابراین یقین فقیه بما هو فقیه، محل صدور فتوا است و در کلّیات و احکام حجّت است؛ امّا در مورد صغریات و موضوعات، چه بسا صاحب مال بینش بیشتر در آن مورد داشته باشد.(1) ایشان در کتاب خود به چهار وجه نخست اشکال، و به وجه پنجم گرایش پیدا می کند.

34

بنیان گذار جمهوری اسلامی ایران، حضرت آیت اللَّه العظمی امام خمینی قدس سره (م 1409 ه.ق)، نخستین کسی است که خمس را به طور کلّی از شؤون فقیه و حکومت اسلامی می داند و درباره سهم امام و سهم سادات چنین نظر می دهد که: در مورد سهم امام علیه السلام از خمس، بنابر این که آن مِلک خود امام باشد، دلیلی بر اینکه فقیه بر سهم امام ولایت داشته باشد، نداریم و به همین جهت، برخی به کارهای غیر رضایت بخش امام دست زده اند و برخی ادّعا کرده اند که به هزینه کردن سهم امام در حوزه های علمیه و مانند آن با رضایت امام علم دارند. کاش می دانستم چگونه به یقین رسیده اند! آیا احتمال نمی دهند که مصرف کردن آن در بعضی از جاها، نزد ایشان علیه السلام بیشتر ترجیح